Serv-i ser-âzâd-ı çemenistân-ı Saltanat olan Şeh-zâdegândan Sultân Bayezîd hazretlerinin gül-i mutarrâdan nâzikter olan vücûd-ı şerîflerinde inhirâf ve ʿunsur-ı pâkizelerinde ihtilâf vâkiʿ olup, ihzâr-ı etıbbâ ile tedbîr-i devâ olunduysa dahi, [mısra]: Vedâ’ü'l-mevti leyse lehü devâ'ün Mefhûmu üzere ʿilâc-ı etıbbâ kâr-ger olmayup, evâhır-ı şehr-i ramazânda ʿazm-i hıyâbân-zâr-ı dârü'l-karâr ve dâhil-i “cennâtün tecrî min tahtihe'l-enhâr” oldu. üzere naʿş-ı mağfiret-nakşı büyük vâlideleri camîʿ-ı şerîfinde ihzâr olunan mahalle defn ile o semer-i şecer-i sâbitü'l-asl-ı Tâcdârî aʿyün-i nâsdan nühüfte vü mütevârî oldu. Şeh-zâde-i müşârun ileyh subbet sicâlü'r-rahmeti ʿaleyh otuz târîhinde pîrâye-bahş-ı ʿâlem-i vücûd olup, kırk üç târîhine gelince talîku'l-ʿinân ve bundan sonra sâyir şehzâdegân ile Harem-i Serây-ı hümâyûnda ihtiyâr-ı mekân ve muntazır-ı bürûz-i feyz-i Rahmân olmuşiken, vedâʿ-ı ʿâlem-i fânî ve ʿazm-i semt-i bekā vü câvidânî eyledi.