Sevâhil-i Tuna'nın karşu tarafında vâkiʿ olan hâlet-i perîşânî ki ʿadem-i sebât-ı asker ve ihtilâf-ı kelime-i ru'esâdan neş'et etmiş bir keyfiyyet idi, ʿUmûm-i nâsa sebeb-i vahşet ve baʿzı kılâʿın giriftâr-ı dest-i aʿdâ olmasına ʿillet olup, muhâfaza-i kılâʿ u sügūr zımnında cemʿ-i asker müşkil ve her ne gûne bezl-i ihsân ve sarf-ı mâl firâvân olunduysa, rabt-ı kulûb-ı nâs gayr-i kābil olduğundan, hayr-hâhân-ı Saltanat dâg-ber-dil olup, ez-cümle İbrâ'îl Kalʿası'nın yamak ve sâyir müstahfızları ber-mahalde geşt ü güzâr ve kalʿa-i mezkûre dahi husûn-i menîʿadan olmayup, bir maʿkıl-i sagîr olduğu âşikâr iken, hadden bîrûn küffâr birkaç defʿa yürüyüş edüp, bâlâ-yı kalʿaya suʿûd etmişiken ittifâk-ı derûn ve sebât-ı asker semeresiyle düşmen makhûr u münhezim ve bir mahalde bu misillü sıklet çekmeyüp, beş on bin müretteb askeri ve reʿâyâdan müctemiʿ vâfir hevâdârları seyf-i sakîl-i İslâm ile münʿadim oldu. Mektubî ʿAbdurrezzâk Efendi'nin hıfz-ı kalʿada eli ve halâsı husûsunda küllî medhali olup, şöyle ki pey-der-pey kalʿaya asker imrâr ve Maçin'de tabyalar binâ ve ordudan götürdüğü topları derûnuna taʿbiye ile İbrâ'îl'in su kapusunu vâreste-i keyd-i aʿdâ eyleyerek, ʿatâş-ı guzâtı min gayr-i kedd irvâya saʿy-i evfâ eyledi. Efendi-yi mûmâ ileyh bundan sonra kalʿaya duhûl ile [M2 125] guzât-ı zafer-simâtı envâʿ-ı tergîbât ile dil-sîr-i ferhat ve kutelây-ı aʿdâyı bilmek içün mahall-i maʿrekeye ʿazîmet edüp, dîvâr-ı hisâr ile şeranpo miyânında iki bine karîb ehl-i salîb âguşte-i hûn-i demâr ve şeranpo hâricinde ilkāy-ı hufre-i istitâr edemedikleri eşrâr-ı mütefâvit râdde-i ʿadd ü şumâr olduğun tahkīk ve kalʿanın hasbe'l-makdûr râbıta-i nizâmını tevsîk ve bir mâh ikāmetden sonra Ordu-yi hümâyûn'a ʿavdet ve tafsîl-i mâ-cerâya mübâşeret eyledi. Vukūʿ bulan fevz ü zafer ʿale't-tafsîl maʿrûz-ı dergâh-ı Şehriyâr-ı İskender-fer kılınup, mûcib-i neşât ve sebeb-i inbısât-ı tabʿ-ı hümâyûn olmağla, taraf taraf beşâret-nâmeler neşriyle kulûb-ı müslimîne ilkāy-ı surûr ve îrâs-ı sunûf-ı hubûr kılındı.