Mukaddemâ güzâriş-pezîr-i kilk-i tahrîr olduğu vech üzere ʿusât-ı reʿâyânın seby ü tedmîrleri zımnında verilen fetâvâ-yı şerîfe etrâfa neşr ü iʿlân ve fevc fevc asâkir-i İslâm sevâhil-i Tuna'da ictimâʿ ile karşuya murûr içün istîzân ʿakabinde, Çengîzîler'den Mesʿûd Girây Sultân dahi altı bin kadar askeriyle Niğbolu'ya gelüp, ol dahi bir tarafdan çapula gitmek ruhsatını cûyân olmuşidi. Ol vakt Kırım Hân'ı olan Devlet Girây, kabâyil-i Tatar ve sâyir sunûf-i askerî ile bi'l-istihbâr Yaş Kasabası'nı tâlân ve düşmeni perîşân etmek kasdını işʿâr edüp, mûmâ ileyhin yarlığ-i Hânî'ye ʿadem-i iʿtibâr ile hod be-hod hareketini icâzet-i devlete haml ile ʿazlini istidlâl ve kara-gâhı olan Kavşan'dan kıyâm etmeyerek izhâr-ı infiʿâl edüp: “Hân'ın hâtırına riʿâyet lâzımdır” deyü, karşu tarafa mürûruna ruhsat verilmeyüp, Mayosa Çiftliği'ne ʿavdet etdirilmişidi. Tatar tâyifesinin bir mikdârı bu defʿa Hân ile Kırım tarafına ʿâzim ve baʿzısı bi'l-istîmân Bucak erâzîsinde mütemekkin ü kāyim olup, bunların bir mikdârı Tuna'yı berü geçüp, İsakçı ve Babadağı ve sâyir mahallerde çerge-nişîn ve himâyet-i devlet ile emîn olmuşlar idi. Ordu-yi hümâyûn'da olan asker fevc fevc vilâyetlerine şitâb ve hücûm-i ceyş-i şitâ ile Ordu-yi hümâyûn'un meştâ tarafına çekilmesini zarûriyyât-ı vakt îcâb edüp, herkes bu makāleyi tefevvüh ve tehyi’e-i levâzıma teveccüh edüp, kable'l-hareke muhafaza-i sevâhil, emr-i lâzım ise dahi, bu garazın husûli vücûd-i askere mevkūf ve rikâb tarafından taʿyîn olunan asâkir henüz vârid olmadığından, İsakçı'da ikāmet muhâtara ve mahûf olduğunu erkân-ı devlet müzâkere ile erbâb-ı istişâreden taleb-i tedbîr ve herkes ifrâğ-ı mâ-fi'z-zamîr edüp, encâm-ı kâr sâlifü-zikr Mesʿûd Girây tedârük edebildiği asker ile bu taraflara gelüp, Tuna'nın berü yakasına geçen Tatarlar'ı dahi maʿiyyetine [M2 117] istishâb ve hey'et-i ictimâʿiyyesine kuvvet ü tâb vererek, emr-i muhafazaya kıyâm eylemesi münâsibdir” deyü erbâb-ı vukūf ittifâk ve cümlesi yek-sâk u vifâk oldular. Sadrıaʿzam ve Sipeh-sâlâr-ı ekrem hazretleri Selâtîn-i Çengîziyye'nin istihdâmı hanlara münhasır ve bu âna dek mesnedimizde kāyim olanların emriyle hatt u tirhâllerine taʿarruz müteʿazzir olduğu zâhir ve henüz Hân ne tarafda olduğu nümâyân olmamışiken, Sultân-ı mûmâ ileyhin me'mûriyyeti mahzûrdan hâlî değildir kavliyle ısrâr ve Ordu Kadısı ve Resmî Efendi cevâba iktidâr edüp, vakt-i şiddet ü muzâyakada hıdmet-i devletden dûr ve Kırım cânibinde mahsûr olan Hân'ın ʿâyîn-i Çengîziyân'a muhâlefeti vâzıh u beyyin ve bu ʿilletle hâtırına riʿâyet lâzım gelmediği müteʿayyen olup, devletin husûl-i maslahatına nazar ve: “Zeyd ü ʿAmr'ın hâtırına hürmet ile taʿvîk-i emr-i ehem mûcib-i hatardır” demişler iken kârger olmayup, kazıyye bu hâl ile kalmışidi. Mûmâ ileyhin bilâ meʾmûriyye vech-i meşrûh üzere gazâya meyl ü şevkini Şehriyâr-ı dîndâr hazretleri istimâʿ buyurup, Rikâb-ı hümâyûn tarafından Bükreş cânibine meʾmûriyyet emri isdâr ve tarafına irsâl ve fî'l-hâl emr-i ʿâlîye imtisâl ile vâfir asker cemʿ edüp, Yergöğü tarafına neşr-i bâl-i istiʿcâl ve o havâlîyi vâreste-i ihtimâl-i zarar-ı aʿdâ-yı bed-meâl eyledi.