Sinîn-i mütetâvileden berü, Mekke-i mükerreme'de dest-ârâ-yı çemen-i suffa-i Şerâfet olan Şerîf [M2 110] Müsâʿid, Cidde vâlîlerine mahsûs olan fevâyide müdâhale ile umûrunda fârid olup, eşbâhında umûr-i Şerâfeti idâreye kādir ve müşârun ileyh ile muʿârazaya kābil bir merd-i behâdır bulunmadığından, ʿazli müteʿazzir ve keyfe mâ-yeşâ o tarafları tasarruf ile istimâʿ-ı ahkâm-ı Sultânî'de mukassır olmuşidi. Seksen dört senesi muharreminin yirmi yedinci hamîs günü [mısra]: “Ve küllü mesʿadatin yevmen se-tünhadir" mefhûmu üzere müşârun ileyh fevt ve zâyik-i merâret-i, “küllü nefsin zâʾikatü'l-mevt" olup, silsile-i ʿAdnâniyye'den Şerîf Ahmed cümle ʿindinde mümtâz ve ser-âmed olduğundan, mesned-i Şerâfet'e ihtiyâr olunduğunu hâvî o taraf-ı bâhiru'ş-şerefden ʿarz ü mahzar tesyâr olunmağla, lâzım gelen teşrîfâtın bir sûreti ve tahrîr olunacak Nâme-i hümâyûn'un müsveddesi, Beylik ve Teşrîfât kalemlerinden ihrâc ü terkīm ve Rikâb-ı hümâyûn tarafına takdîm olundu.