Hotin Kalʿası aʿdây-ı bed-sigâlin nazar-gâhı olduğundan, asker-i Pâdişâhî o taraflara râhî olmazdan mukaddem, intihâz-ı fursat ve Turla'yı berü geçüp, kalʿayı muhâsaraya mübâderet etmişidi. Talâyiʿ-i Muʿasker-i hümâyûn bu peyâm-ı bâridden bî-sabr u sükûn olup, fevc fevc o tarafa ʿinân-tâb-ı celâdet ve düşmen askerini ru’yet etdikleri gibi sell-i şemşîr-i salâbet eyleyüp, birkaç saʿat mâ beyne'l-ferîkayn muhârebe vâkiʿ ve katʿî çok nüfûs zâyiʿ olup, fazl-ı Hayrü'n-nâsırîn ile aʿdây-ı dîn hayyiz-i haybet ü husrâna karîn ve asker-i İslâm mazhar-ı nasr-ı mübîn olup, katʿî vâfir hazele-i müşrikîn reh-rev-i semt-i siccîn ve hâyiz-ı mâ'-i gislîn olduklarından başka, Hotin Kalʿası tahlîs olunduğu, taraf-ı Serdâr-ı Ekremî'den telhîs olunmağla, “Men cehheze gāziyen fî sebîlillâh fe-kad gaza” medlûl-i şerîfi üzere ism-i Sâmî-yi mülûkâne elsine-i muʿarrifân ve hutebâda, ʿunvân-ı Gāzî ile yâd ü tezkâr olunmak içün tebşîri hâvî etrâf-ı memâlik-i mahrûseye evâmir-i şerîfe ısdâr ü tesyâr olundu.