Müşârun ileyh Enderûn-i hümâyûn'da vakt-i girân-mâyesini tehzîb-i ahlâk ve istikmâl-i nefs tarafına habs ve baʿzı efâzılın cezve-i ʿilminden şuʿle-i maʿlûmât kabs edüp, ʿakl ü rüşdüne gāyet ve fehm ü zekâsına nihâyet olmadığı bi't-tecribe maʿlûm-i Şehriyâr-ı felâtûn-fitnat olduğundan, Silahdârlık ile kadrini ʿâlî ve bir müddetden sonra câh-ı Vezâret'le baʿzı eyâlata Vâlî etmişidi. Mutasarrıf olduğu memâlikde cevdet-i karîha ve fikret-i sahîha ile idâre-i umûr ve fukarâ vü zuʿafâyı duʿasına mecbûr etmişiken, Mısr-ı Kāhire'de mütegallibe-i ümerânın kasd-i iʿdâm ile üzerine hücûmları dimâğına ihtilâl ve kuvve-i müdrikesine şiken-i zevâl verüp, dâ'iresinde bulunan [M1 320] baʿzı ehl-i ʿukūl, vâkiʿ olan umûr-ı cüz'iyye ve külliyyesini ru'yet ve hâlini ihfâ ve bu sırr-ı mübhemi kimseye ifşâ etmezler idi. Hâl-i evveline nazaran herkes Sadâreti'ne arzû-mend ve giderek o rütbe-i celîle ile kadri bülend olup, baʿde's-Sadâre vazʿ u tavrına bakıldıkda, siyâset-i mülkiyyeden bî-haber ve idâre-i umûrdan ʿâciz ve muztarr ve bâ-husûs sefer gāyilesi şuʿûruna bi'l-külliyye îrâs-ı halel ve der-mânde-i fikr u ʿamel etmekle, vaktiyle çâresine bakılmak ve bir Vezîr-i sütûde-tedbîrin bu hatb-ı cesîm ʿuhdesine havâle ve tefvîz olunmak lâzım geldiğinden, cumâdelâhırenin sekizinci günü mühr-i hümâyûn yedinden nezʿ ve bilâ-musâdereten Hanya mansıbına defʿ olunup, Tevkīʿî Vezîr Mehmed Emîn Paşa huzûr-ı hümâyûn'a daʿvet ve dûş-ı istihkākına ilbâs-ı ferve-i Sadâret kılınup, umûr-ı külliyye ve cüz'iyye-i Devlet müfevvaz-ı ʿuhde-i kifâyeti ve zimâm-ı nakz ve ibrâm-ı hutûb-ı Saltanat müsellem-i dest-i emâneti kılındı. Münhal olan Nişancılık Re'îs-i esbak ʿAbdullah Efendi'ye tevcîh olundu.