Husûsât-ı mestûre şimdilik herkesin bildiği şeyler olmağla, bu mertebe tafsîle ne hâcet sûretinde ihvânü's-safâdan iʿtirâz-ı mukaddere şöyle cevâb verilür ki, yirmi otuz seneden sonra bu sadedlere ʿârif-i ehl-i hidmet ü dirâyet mefkūd ve mevcûd olanların rivâyet ve haberleri mütehâlif olmağla, kavline iʿtimâd olunur âdem makūle-i kîmyâ ve 'Ankā'dan ma'dûd ola düşer. Binâ'en ʿalâ zâlik, kalem-i râ'id ve sâʿid müsâʿid iken kıssayı hakīkati üzere serd ü beyân ve sebt-i cerîde-i itkān eylemek, vaktiyle fevâ'id-i şettâyı müntic ü mûris ve elbetde zikr-i cemîle bâʿisdir. Taraf taraf tahrîr-i havâdis ü âsâra hâcet mess etdikce, muharrir ve mütekellimde 'adem-i kudret veyâ muhâtab ve müstemiʿde kusûr-i rağbet zuhûrundan nâşî vâcibü't-tezkâr ve lâzimü'l-ihtâr niçe ehâdîs ü ahbâr ihmâl ve nisyân peygûlelerinde karâr etdiği şâyiʿdir. İmdî eslâf ve ihvânımız zabt-ı tevârîh u vekāyiʿ ile bizi bin yıllık umûra vukūf ve ıttılâʿ fâ'idesinden hissedâr etdiği gibi bizden de ahlâfımıza böyle [M1 262] Pâdişâh-ı Cemcâh ve Şehinşâh-ı ʿâlem-penâh veffakahüllâhü ve kavvâhü hazretlerinin nâm-ı nâmîleriyle musaddar ve müzeyyen bir makāle-i müşgîn-külâle yâdigâr olmak vâcibe-i mürüvvet ve lâzime-i fütüvvet ve 'ubûdiyyetdir. Cenâb-ı Hak zıll-i zalîl-i re'fet ü ʿatûfetlerin bilâd ü ʿibâd üzere müstedâm ve zemân-ı behcet-iktirân-ı Husrevâne'lerin envâʿ-ı fütûh u beşâ'ir ile şâd-kâm eyleye âmîn.