Müşârun ileyh Kandiye muhâfızı iken Vezâreti refʿ ve Resmo'ya iclâ olunmuşidi. Râgıb Paşa vefâtından sonra Vezâret'i ibkā ve Hanya Sancağı'yla çeşm-i ibtihâcı rûşenâ kılınup, sefîneye rükûb ve birkaç mîl katʿından sonra muhâlif, rûzgâr hübûb eylediğinden yine Resmo'ya râciʿ ve birkaç gün haste olup, ʿâkıbet ravendegân-ı âhirete tâbiʿ oldu. Resmo'dan çıkup, muhâlif, rûzgâr ile rücûʿu, mücerred cezb-i hâk ve birkaç günlük rızkını istîfâ vü idrâk içün olduğu zâhirdir. [Mısra]: Sübhâne men tehayyere fî sunʿihi sivâh Müşârun ileyh Devlet-i ʿaliyye'de merâtib-i sâmiyeye nâyil ve encâm-ı kâr hilâl-i ikbâli câh-ı menîʿ-i Vezâret'le bedr-i kâmil olup, meʿârif-âşinâ ve himmeti vâlâ bir düstûr-i bî-hemtâ idi. Defterhânede kitâbetle meşgûl olduğu zemândan fevtine dek bir seccâde ve hırka ve tesbîhi tenhâ bir mahalde hâzır ve leyâlî-yi hâliyede baʿzı ekâbir-i meşâyihden telakkī eylediği ezkâr ile müteveccih-i dergâh-ı hazret-i Kādir olur imiş. Müşârun ileyh gāyet müşekkel ve cesîm ve sâhib-i heykel-i ʿazîm olup, kıyâfetinden gabâvet ve tabîʿatından gılzat melhûz iken vücûdunda aslâ sıklet olmayup, ʿakl ü idrâki kemâlinde ve rüşd ü zekâsı nisâbında olması kıyâfetnâme mütâlaʿa edenleri gark-ı ʿarak-ı hayret eyler idi. Ancak tabʿında cüz’î hiddet ve meşrebinde [M1 230] eser-i nahvet olup, hattâ nâs miyânında Sopa-salan şöhretiyle nâmzed olmuşidi. Hüdâvendigâr-ı sâbık cennet-mekân Sultân ʿOsmân Hân ʿasrında Reʿîsülküttâb bulunup, tavr-ı reftârını sencîde-i mîzân-ı tedkīk ve edeb ü kemâlini nûr-ı firâsetle tahkīk buyurup: “Lisân-ı nâsdan insân sâlim olamaz, bu âdem kâmil bir âdem imiş fîmâ-baʿd Kâmil mahlasıyla tehallus etsün" deyü nutk-ı hümâyûn buyurduklarından Kâmil denilüp, hattâ Vezâret'i hâlinde tarafına hitâben sâdır olan evâmirde elkābına Kâmil izâfesi müstefîz u şâyiʿdir.