Üsküdar Kadısı Hamîdî Efendi, ziyâde mahsûl me'mûlüyle dest-i hırs u âzı-dirâz ve Üsküdar halkını mübtelây-ı âh-ı cân-güdâz edüp, bilâhare mûmâ ileyhden birkaç defʿa şikâyet ve istidʿâ-yı merhamet olunduğundan, ʿazliyle iktifâ olunmayup, Gelibolu'ya iclâ olundu. Dergâh-ı ʿâlî kapucu-başılarından Cici-zâde Halîl Ağa, Şerîf Müsâʿid'in ibkā-yı emâretini şâmil teşrîfât ile müctâz-ı râh-ı Hicâz olmuşidi. Mûmâ ileyh ve hâcegândan Mevkūfâtî Mehmed Efendi ve Mekke-i mükerreme Kadısı Akkermânî Mehmed Efendi, o arâzî-yi mukaddesede muzahrefât-ı kevniyyeden rûtâb-ı iʿrâz ve esb-i çûpîn-pây ile merhale-i şehrâh-ı bekāya intihâz eylediler. Akkermânî merhûm çehre-i Nahv'in Hâl-i Hindûsu ve sîmây-ı Mantık'ın Hâcib ve Ebrû'su, ʿİlm-i Meʿânî ve Bedîʿin Cürcânî'si ve ʿulûm-ı âliye vü ʿâliyenin Teftazânî'si iken, evkātı fakr ü fâka ile güzâr ve kedd-i yemîn ile sedd-i sulme-i cûʿa ibtidâr edüp, hatt-ı ʿindî ile katʿî çok âsâr-ı kalemi meşhûd ve muhaşşî-yi Kadı Beyzâvî [M1 189] ü Buhârî yazup, el-yevm bir mahalde mevcûd olduğundan başka, baʿzı resâyili beyne't-talebe mütedâvel ve cevdet-i karîha-i sabîhası âsârından müstedleldir. ʿÂlem-i fakr u iflâsında bir Bektâşî odasına gelüp, kahve ve berş talebinde olmağla, ferâğ-ı dest hasebiyle iʿtizâr ve Bektâşî zehr-hand ile “Ey Serây hocası Akkermânî! Kaʿbe'ye berşhor olarak ʿazîmet edüp, mahall-i mezkûrda terk-i kâr ü bâr ve ʿazm-i dârü'l-karâr edeceksin" güftârıyla dâmen-efşân-ı pindâr olduğu müteveffây-ı müşârun ileyhden mesmûʿ olup, baʿde bürhetin mine'z-zemân müderris ve Saray hocalığıyla müteneffis ve giderek Mekke Kadısı oldukda, kelâm-ı Bektâşî sebeb-i telâşı olup, minvâl-i muharrer üzere Kaʿbe'de vefât ve teslîm-i emânet-i hayât eyledi.