Cülûs-i hümâyûn ihbârı zımnında bundan akdem Sicilyateyn Kralı'na hitâben tahrîr olunan nâme-i hazret-i Tâcdârî, Âsitâne'de mukīm olan Orta Elçisi'ne iʿtâ ve bu esnâda cevab-nâmesi vürûdunu mersûm inhâ ve arzına izn ü ruhsat istidʿâ etmişidi. Takdîmine izn-i ʿâlî sudûr ve saferü'l-hayrın dokuzuncu günü kapuya gelüp, zikr olunan nâmeyi arz-ı huzûr-i Sadru's-sudûr eylediğinden başka, İspanya Kralı hâlik ve zimâm-ı hükümetine Sicilyateyn Kralı irsen mâlik olduğunu dahi resmen takrîr ü beyân ve oğullarının birini Sicilyateyn Kralı nasb etdiğini âverde-i zebân eyledi. Şehr-i mezkûrda ehl-i İslâm'dan iki nefer ve reʿâyâdan üç nefer şâhid-i zûr ikrârlarıyla müstehakk-ı veyl ü sübûr olup, ʿâdet üzere etrâf-ı mehâkim ü esvâkda teşhîr ve her tarafdan düşnâm ü melâmetle tahkīr olundular. Sâhil-serây-ı [M1 167] Kara-ağaç hulûl-i mevsim-i harîf ile mâye-i inbısât ü ibtihâc olduğuna binâ'en, evâsıt-ı muharremü'l-harâmda o mahall-i feyz-imtizâc, nişîmengâh-ı sâhib-i taht ü tâc oldu. Üsküdar Kazâsı, Hâfız İbrâhîm Efendi'ye ʿinâyet ve Selânik Kazâsı, ʿAbdulvâhid Efendi'ye himmet olunup, Burusa Kazâsı'yla, Âmid'den munfasıl Es'ad Efendi-zâde Şerîf Efendi müşerref ve Mısır Kazâsı'yla, Niʿmetullâh Efendi muʿarref olup, Yaʿîş Ahmed Efendi dahi Şâm Kazâsı'yla kesb-i medâr-ı meʿâş etmişiken, ihtiyâr-ı tekāʿüd ve Lefke Arpalığı te'yîdiyle dağdağa-i hükûmetden tebâʿud edüp, Şâm Kazasıyla, Selânik'den munfasıl es-Seyyid İbrâhîm Efendi'nin necm-i ikbâli tevakkud ve Kuds-i şerîf Kazâsı ile, Sır-kâtibi ʿÖmer Efendi, mirkāt-ı Mevleviyyet'e tesâʿud eyledi. Bu esnâda nemâdâr bir tîmâr mahlûl olup, Seferli odasında kâyin ağalardan birine teklif olundukda, ʿuluvv-i himmet iktizâsıyla tîmâr-ı mezkûru istiklâl eylediğinden âhâra verilmeyüp, ʿalâ hâlihî terk ü ihmâl olunmuşidi. Pâdişâh-ı ʿâlem-penâh tebdîlen Matbah-ı âmire cânibinden murûr eder iken, erzel-i ʿömre vâsıl bir aşcıya mukābil olup: “Ne hidmetdesin?” deyü su’âl ve aşcı olduğunu beyân ile ʿarz-ı meskenet ü ibtihâl eyle- di. “Ne zamandan berü hidmet edersin” deyü tekrâr suʾâle tenezzül ve “vâlid-i mâcidleri vaktinden berü bu dâyire cârub-keşlerindenim” cevabını tevassul eyledikde, tîmâr-ı mezbûr merkūma ihsân olunduğundan başka, libâs-ı fâhir ve nakd-i vâfir ile resîde-i hayyiz-i ekâbir oldu.