Müşârun ileyhin ânifen beyân olunan vasiyyet-nâmesinde mahdûmları Hasan Bey ve Süleymân Bey'in hadd-i bülûga resîde olduğunu zikr ile bir vakit ihtilâs edüp, hitânlarına muvaffak olamadığını îmâ ve bu emr-i hayrın meh-mâ-emken husûlünü sûret-i te'essüfde recâ eylediğine binâ'en, saferin altıncı gününden dokuzuncu pençşenbih gününe dek taraf-ı Sadâret-penâhî'den levâzımât-ı hitânlarına sarf-ı himmet ve subh u mesâ mükemmel ziyâfetler ile sıgār u kibâr daʿvet olunduğundan gayri, bu makūle sûr u sürûr eyyâmında ihzârı muʿtâd olan çengi ve hayâl-bâzlar ve sâyir şubede-[M1 138] perdâzlar ve bâ-husûs hânende ve sâzendeler cemʿiyle nevbet-be-nevbet tefrîh-i kulûb ve tefrîc-i kürûb eylediler. Sûr-i mezkûr ahsen-i nizâm üzere karîn-i hitâm olup, yüz kadar etfâl ilâvesiyle maslahat-ı hitâna mübâşeret ve merhûmun vasiyyeti dahi hayâtında olacağı vechile ru'yet olundu.