Hudâvendigâr-ı sâbık cennet-mekân Sultân ʿOsmân Hân hazretlerinin marazı iştidâd bulup, Dârü's-saʿâde Ağası olan Ebû Kof Ahmed Ağa vesveseye zâhib ve makāmını muhâfaza fikriyle kendüye hevâdâr ve müntesib bulunanların birini Sadrıaʿzam etmeğe tâlib olup, Kapudân-ı deryâ bulunan Gül Ahmed Paşa-zâde ʿAlî Paşa eczây-ı terâkîb-i devletlerinden ve vüsûk u iʿtimâdı olan zevâtdan olup, bu sırr-ı müstetiri müşârun ileyhe izhâr ve Sadr-ı devlet'e takrîb ile istızhâr eyleyeceğini işʿâr ve miyânelerinde ʿahd ü peymân-ı teʿakkud ve tetâbuʿ-ı îmân te'ekküd etdikden sonra Sadr-ı vakt bulunan Râgıb Mehmed Paşa'yı zâhir-i hâlde baʿzı husûs müzâkeresiyçün ve bâtında istirdâd-ı mühr-i Sadâret içün taraf-ı Pâdişâhî'den olarak Enderûn'a daʿvet eyle- yeceklerini Yazıcı bulunan İbrâhîm Efendi hissedüp, Sadr-ı müşârun ileyhe hufyeten tezkire tahrîr ve Hudâvendigār-ı mebrûrun sabâha çıkmayacağını ifâde ile tebdîlen mahâll-i mechûlede geşt ü güzârını taʿcîl ve tezkîr eylediğine binâ'en, Râgıb Paşa dahi fi'l-hâl hey'et-i mütenekkire ile Bâb-ı ʿâlî'den çıkup, ne mahalle gideceğini ʿadem-i ihbâr ve agyârdan hâlini istitâr etmişidi. Hemân o sâʿat Baltacılar Kehudâsı Bâb-ı ʿâlî'ye gelüp, Paşa'yı bulamadığını gelüp Ağa'ya takrîr ve kemâl-i ʿunf ü tahzîr ile: “Ne mahalde bulursan al getür” deyü ʿavdetini tekrîr eyledi. Baltacılar Kethudâsı birkaç defʿa sefer ve Sadrıaʿzam'ın ne mahalde olduğundan haber alamayup, ʿaczi mukarrer ve o aralıkda vakt-i şâm dahi hülûl edüp, Sadr-ı vâlâ-güher Paşa-kapusu'na gelüp, merâyây-ı şu'ûnât-ı kaderde ne sûret cilveger olacağına havâle-i semʿ u basar etmişidi. Hemân o gice ʿişâdan sonra Şehriyâr-ı mağfûr dâri-i dâr-ı rahmet-i Gafûr olduğu şâyiʿ ve bâlâda tafsîl olunduğu vech üzere emr-i cülûs vâkiʿ olup, Sadrıaʿzam makāmında müstakil ve maslahat görmek niyyetinde olanlar muztarib ü mütezelzil oldular. Yazıcı İbrâhîm Efendi'nin bu râz-ı mektûmu ifşâdan garazı Sadrıaʿzam tarafından sâhib-i yed bulunup, baʿzı agrâzına nizâm ve makāmına istihkâm vermek iken, Devlet-i ʿaliyye esrârını bana keşf eden âhara dahi keşf eder fikri ve efendisine isâ'et-i vizri merkūmun o dâyireden tard ü tebʿîdini müstelzim olup, târîh-i mezkûrda Yazıcılık'dan [M1 97] ʿazl etdirdiyse dahi hüsn-i sanîʿına cezâ ve Mevkūfât mansıbı ile icrây-ı şîme-i vefâ eyledi.