Baʿzı sikadan menkûldur ki, Şâm Vâlîsi [M1 88] ʿAzm-zâde Esʿad Paşa'nın baʿzı ʿavârız sebebi ile ʿazli cây-gîr-i zamîr-i Pâdişâhî olup, Sadrıaʿzam Mustafa Paşa'ya “Şâm bir vâlîye muhtâc olup, idâre-i emâret-i huccâc eder vüzerâdan kim vardır?” deyü istimzâc buyurduklarında, Râgıb Mehmed Paşa'nın âvâze-i şöhreti ʿâlem-gîr ve ʿilm ü hüneri felek-mesîr olduğuna binâʾen, Sadâret'e kendüden ehak olduğunu idrâk ile umûr-i devletden bir hatb-ı cesîm ile işgālini bir müddetden berü murâd eder idi. Makāmını muhâfazaya ihtilâs-ı fursat ve Râgıb Paşa'nın evleviyyetini telmîh u işâret eyledikde: “Râgıb Paşa ʿuhdesinden gelebilür mü?” deyü iʿâde-i kelâm buyurduklarında: “Mebde-i saltanatdan berü silkü'l-leʾâl vüzerây-ı ʿizâma intizâm edenlerin biri gubârını şak ve nâyil olduğu kemâlât-ı insâniyyeye mülhak olmadıkları muhakkakdır. ʿAkl ü rüşd ve fart-ı zekâ ve tedbîr-i umûrda yegâne-i zemânedir” dedikde: “Var Şâm'ı tevcîh kıl” hitâbıyla meclis bozuldukda, Sadrıaʿzam'ın bu taʿrîf-i ʿacîbi kalb-i hümâyûnu tahvîl ve “Böyle ʿâkil vezîr sadr-ı devletde istihdâm olunmaludur” deyü fi'l-hâl müjde-i Sadâret'le mahsûs bir Hasekî'yi Haleb cânibine tesbîl eylediler. Nazm: ʿAduv şeved sebeb-i hayr ger hâhed