Şehr-i mezkûrun yirmi dokuzuncu günü ekber-i evlâd-ı cenâb-ı Ahmed Hânî olan Sultân Mehmed, mebtûnen dâr-ı fenâdan irtihâl ve ʿâlem-i ʿukbâya intikāl edüp, Sadrıaʿzam ve Şeyhulislâm ve sâyir lâzimü'l-huzûr olan efrâd-ı nâs ve meşâyih-i kirâm Serây-ı hümâyûn'da cemʿ olup, şehzâde-i nâ-kâm ve o serv-i gülzâr-ı ʿizz ü ihtişâm taht-ı çûbînde gasl olunup, techîz ü tekfînden sonra Şeyhulislâm Efendi imâmetiyle nemâzı edâ ve ʿâdet-i meʾlûfe üzere naʿş-ı mağfiret-nakşı menâkib-i taʿzîme tahmîl olunarak vâlid-i mâcidleri merhûm ve mağfûr ed-dâricu ilâ bi-buhbûhati'l-gılmân ve'l-hûr hazretlerinin zîr-i pây-ı muʿattarlarında vedîʿa-i sandûkçe-i gaybûbet ü hafâ kılındı. Merhûm ve mağfûrun leh cenâblarının ʿâlem-i hestîden fıkdânı sebeb-i nâliş-i kāsî vü dânî olduğundan başka, beş bin kadar âdem naʿşını teşyîʿ ve hakkında etvâr-ı teveccuʿ ve teʾessüfü tenvîʿ eylediler. Şehzâde-i müşârun ileyh lâyık-ı taht ü tâc dânende-i tarîk-ı istînâs ü imtizâc mütevâzıʿ ve halûk ve müstakīmü't-tabʿ ve sadûk idi.