Şevvâlin sekizinci leyle-i isneyn sâʿat ikide iken Cübb-i ʿAli-kapusu'nun yesârında Yehûd hânelerinin birinden âteş zâhir ve o havâlîde olan büyût ü dekâkîni ihrâk ile kalʿa dâhiline âteş münteşir olup hübûb-i rîh-i şedîd sebebi ile birkaç kol olup ve her kol birkaç yere yayulup, zâbitân kangi taraf itfâsına saʿy etdiler ise kârger ve saʿy ü ikdâmları muvâfık-ı hükm-i kazâ vü kader olmayup, bir cânibi Unkapanı'nı ve Süleymâniyye'yi tâ Kapudan Paşa Hammâmı'na dek ve bir tarafı Vefâ meydânından Şehzâde Câmiʿi'ni ve Eski Odalar'ı ve Langa kapusuna dek yemîn ü yesârını ve hâric-i sûrdan sâhil-i bahra varınca bi'l-cümle âsâr-ı binâyı ifnâ ve bir tarafı Zeyrek'den Serrâchâne ve At-meydânı ve Akserây'ı ve Yeni Odalar'dan birkaç kışlayı ve Avret Pazarı'nı ve Dâvud-paşa İskelesi'ni ve bir tarafından Sultân Mehmed ve Sultân Selîm ve ʿAli Paşa çarşusunu ve Lütfi Paşa ve Aya-kapu ve Yeni-kapu'yu “ke-enlem yekün şey'en mezkûra” edüp, sekene-i İstanbul'u zâr ü zebûn ve niçe ashâb-ı servet ü sâmânın ciğerini hûn ve ne hâl ise kırk sekiz sâʿatdan sonra sükûn buldu. Feth-i İstanbul'dan berü [M1 82] böyle âteş meşhûd u mesmûʿ olmayup, vâfir nüfûs tuʿme-i ejder-i nâr olduğu dahi tevâtüryâb-ı iştihârdır.