Merkūm sâl-hûrde vü pîr ve ʿan-asl mâr iken, yaşadıkça efʿî-yi zehir-gîr olup, kemâl-i hırs u tamaʿ sebebi ile başına cemʿ eylediği evbâşı etrâfına teslît u havâle ve fukârâ vü zuʿafânın mâlların alup, kendülerin izâle eylediğinden gayrı evâmir ü nevâhî-yi devlete gerden-dâde-i itâʿat olmayup, ruʿûnet ü huşûneti [M1 74] gün-be-gün izdiyâd ve nush u pend olundukça gavâyeti iştidâd bulduğundan fazla, fukârâ-yı memleket birkaç defʿa Dîvân-ı hümâyûn'a refʿ-i rukʿa-i şikâyet ve taleb-i imdâd ü iʿânet etmeleriyle istîsâliyçün Kethudây-ı Bevvâbîn Derzî Hüseyin Ağa, mukaddemâ taʿyîn olunup, kârını itmâm ve ser-i maktûʿunu galtîde-i ʿibret-gâh-ı enâm eyledi.