Mısr-ı Kāhire'ye ticâretle âmed-şüd eden sefînenin biri mâl-ı bisyâr ile pür-bâr Âsitâne-i saʿâdet'e gelür iken, rûzgâr-ı müştedd ve emvâc-ı deryâ cevv-i semâya mümted olup, ne hâl ise leylen Kum-kapu pîşgāhına vazʿ-ı timür ve muntazar-ı inkişâf-ı şeb-i deycûr olmuşidi. Zikr olunan sefîne timurunu sürüyüp, derûnunda olan mellâhlar her ne kadar saʿy etdiler ise kesret-i telâtum u emvâc, mâniʿ-i zabt ü rabt olup, nâ-gāh sefîne kaʿr-ı deryâya rüsûb ve derûnunda olan halkı üftâde-i girdâb-ı mesâyib ü kürûb edüp, ʿale's-sabâh kazıyye evliyây-ı umûra maʿlûm oldukda, Kapudan Paşa ve ricâl-i Tersâne'ye keyfiyyet ihbâr ve ihzâr ve Sadr-ı ʿâlî-mikdâr dahi deryâya müşrif Kadı Halîl Ağa'nın hânesine gelüp, tahlîs-i sefîneye ibtidâr eylediler. Maʿuna ve dalgıçların tekarrubu muhâl iken, fenn-i deryâya vâkıf gavvâslardan birkaç nefer merd-i kâmil nakb olunan hisâr sûrâhından ipler ile deryâya nâzil ve sefîneden dahi bir varul rûy-i deryâya atılup, ipi varula ve ucunu hisâr dîvârına rabt sebebi ile derûn-ı sefînede bulunanlar birer ikişer selâmet yakasın bulmağa başladılar. Bu hâdisenin vukūʿu cumʿa gününe musâdif olduğundan, Pâdişâh-ı dil-âgâh Sultân Ahmed Câmiʿ-i şerîfinde nemazı edâ ve sefîne halkına rahmen mahall-i mezkûre tahrîk-i bâd-pâ buyurdular. Teşrîf-i hümâyûn me'mûrların şevkini efzûn edüp, tekrâr maʿuna ve çekdirmeler ihzâr ve derûnunda bulunan mahlûku kenâr-ı selâmete ihrâc ile mazhar-ı duʿây-ı bî-şumâr oldular. Derûnunda olan emvâl ü eşyâ âb-zede ve sefîne dahi fî-mâ-baʿd istiʿmâlden kaldığı manzûr [M1 73] olduğundan sefîne Kapudanı hakkında şefkat-i Şâhâne zuhûr ve mîrî sefâyininden bir kıtʿa sefîne ihsânıyla Kapudan-ı merkūmu şinâver-i deryây-ı sürûr eylediler.