Altmış iki senesi muharreminin yirmi sekizinci günü Hudâvendigâr-ı sâbık Sultân Mahmûd Hân subbet ʿaleyhi şeʾâbîbü rahmeti'r-Rahmân hazretlerinin te'sîs ve bünyâdına şurûʿ buyurdukları câmiʿ-i cedîd binâ ve teşyîd olunur iken, kable'l-itmâm makʿad-i sıdka hirâm buyurmuşlar idi. Sultân ʿOsmân Hân muktezây-ı nevbet-i Saltanat ile serîr-ârây-ı mülk-i ʿOsmânî oldukda, tekmîline sarf-ı mechûd ve zâyidün ʿani'l-vasf nükūd bezliyle işbu altmış dokuz senesinde maslahat-ı binâ bi-külliyyâtihâ vü cüz'iyyâtihâ resîde-i hayyiz-i gāyet ü intihâ olup, ʿillet-i tevârüs ü istihlâf ile zât-ı hümâyûna tahsîs ve Nûr-i ʿOsmânî ismiyle tansîs olunmuşidi. Câmiʿ-i mezkûr kālîçehây-ı rengā-reng ve ferş-i istebrak-deng ile pür-zîb ü behâ ve makdem-i Şâhâne'ye sezâ kılındığı hâk-i ʿatebe-i Şâhâne'ye bâ-telhîs inhâ olunup, hâtır-ı ilhâm meʾâsir-i Mülûkâne'de dâʿiye-i şevk-i kârger ve işbu rebîʿulevvel gurresi olan yevm-i cumʿâ câmiʿ-i mezkûrda edây-ı salât mukarrer olmuşidi. Vezîr-i aʿzam ve Şeyhülislâm kallâvî ve ʿörf ile ve sudûr u mevâlî-yi ʿizâm ʿörf ü muvahhidî ile ve ricâl-i devlet ve sâ'ir hâcegân ve ocağ ağaları esvâb-ı dîvâniyyeleri ile Serây-ı hümâyûn'da dîvân tertîbi gibi yerlü yerinde kıyâm ve mahal be-mahal tenâvül-i taʿâmdan sonra müretteb alay ile Pâdişâh-ı seniyyü'l-menâkıb câmiʿ-i mezkûre mütekārib oldukda, ancak ʿulemâ-i ʿizâm esblerinden nüzûl ile câmiʿe varup, seccâdelerine kuʿûd ve sâ'ir tevâyif-i nâs râkiben yerlü yerlerinde isbât-ı vücûd ve Şehriyâr-ı bâhirü's-süʿûd şeref-bahş-ı vürûd oldukda, cümlesi kadd-i hamîde-i taʿzîm ve ser-fürû-bürde-i tahiyyet ü teslîm oldular. Bundan sonra mahfel-i hümâyûnu teşrîf ve Sadrıaʿzam ve Şeyhulislâm hazerâtını ve Dârü's-saʿâde Ağası'nı ferve-i semmûr ile taltîf buyurup, salât-ı cumʿayı edâ ve bi'l-cümle sudûra birer sevb-i semmûr ve İstanbul Pâyesi'nde olanlara kākum iksâ ve meşâyih-i cevâmiʿ-i selâtîn-i ʿizâma birer sincâb ve sâ'ir mevâlî-yi kirâma birer sûf ferâce geydirilüp, cümlesi takbîl-i dâmen-i [M1 72] Pâdişâhî ile müftahir ve mübâhî oldu. Bundan sonra ʿale'l-ʿumûm alayda bulunan hâcegân ve ocağ ağaları ve sâ'irine ilbâs-ı hilʿat ve bunlar dahi memnûn-i lütf-i Pâdişâh-ı İskender-kudret kılındı. Câmiʿ-i mezkûr fi'l-hakīka bî-misl ü bî-kusûr ve sânî-yi Beyt-i maʿmûr, münevver ve rûşen, reşk-endâz meʿâbid, nev ve kühen tarhı dilkeş ve binâsı gayr-i müşevveş metîn ü müstahkem, mürtezikası muntazam bir maʿbed-i latîf ve bir câmiʿ-i şerîf olduğu vâreste-i kayd-ı taʿrîf ü tavsîfdir. Nazm: Hurşîdi ne hâcet edelim nûr ile taʿrîf âsârı nümâyende-i erbâb-ı nazardır. Câmiʿ-i mezkûr havlusunda medrese ve mukābilinde kitâbhâne ve ʿimâret inşâ vü bünyâd ve her birinden niçe kimseler intifâʿ ile tâ ebedi'l-âbâd bânîsini hayır duʿâ ile yâd eyledikleri zâhirdir.