Mekke'den maʿzûl Feyzullah Efendi evâsıt-ı Cumâdelâhıre'de hulûl-i ecel-i mevʿûduyla fevt ve zâyik-ı merâret-i mevt oldu. Mûmâ ileyh Hazîne Baş-yazıcılığı'ndan [Ü4 288a] eğerçi Sultân Bâyezîd Kitâbeti ile çırâğ olmuşidi. Ancak Şeyhulislâm-ı vakt bulunan İbrâhîm Efendi, Kitâbet-i mezkûreyi vakfın Rûznâmecisi olan İsmâʿîl Efendi'ye bi-hasebi't-tevliye ʿarz ve bu mukābelede yetmiş kîse ahz u kabz edüp, keyfiyyeti vukūʿu üzere ʿâlem-i bâlâya takrîr ve bu makūle zuhûrât, tevlîdât-ı tevliyetden kendüye mahsûs bir nevʿ îrâd olup, cihet-i sâyireden zeylini tathîr eylediğini ifade vü tahrîr edüp, Feyzullah Efendi'nin dahi hılvü'l-yed Enderûn'dan çıkup, bir şeyle kayırılmaması mizâc-ı hümâyûna muvâfık gelmediğinden, tekrâr müşârun ileyh ile muhâbere olundukda, Sâhib-i tercemeye müstevfî bir maʿîşet ile İbtidâ-i Dâhil'den medrese ru’ûsu verilmek, bu çırâğlığa niʿme'l-bedel olduğunu merreten baʿde-uhrâ ʿarz u inhâ etmekle, ifâdesi hayyiz-i kabûle mashûb ve şart-ı mezkûr üzere zümre-i müderrisîne muzâf u mensûb olup, devre-i muʿtâdeden sonra Galata ve Burusa'da icrây-ı ahkâm-ı şerîʿat ve Mekke-i mükerreme'de ʿazm-i semt-i âhıret eyledi. Mûmâ ileyh sâhib-i vekār u sükûn ve âşinây-ı meʿâlim-i fünûn, dervîş-nihâd, pâkîze-i ʿitikād bir zât idi. Diyârbekir Mevleviyyeti'nden munfasıl Lütfullah Monla-zâde Feyzullah Efendi dahi bu sâlde vefât edüp, mevâlî-yi Devriyye'den iken Diyârbekir Kazâsı Mahrec iʿtibarıyla [V 144b] mûmâ ileyhe tevcîh olunmuşidi. Fenn-i mutâyebe vü muhâverede vücûdu nâ-yâb ve idâre-i kelâm ve istihzâr-ı cevâbda fâyik-ı etrâb idi. Cânib-i Hicâz'dan ʿavdet ve mansıbı olan Kuds-i [Ü4 288b] şerîf'de hükûmet eden Âdem Efendi dahi bu evânda terk-i meşgale-i dünyâ ve ʿazm-i ʿâlem-i bekā eyledi. Mûmâ ileyh aʿmâl-i Şehrizor'dan Erbîl demekle maʿrûf kasabada mütevellid olup, sıgar-ı sinninde pederiyle Haleb'e hicret ve tahsîl-i hüner ü ma'rifet edüp, kıbletü'l-âmâl olan İstanbul'a gelüp, devâyir-i kibârda bir zemân ârâm ve seferde Buhârî-hânlık sebebi ile dâhil-i katâr-ı müderrisîn-i kirâm olup, bir-iki defʿa Evkāf Müfettişliği hıdmetiyle dahi bekâm olmuşidi. Ser-vehhabiyân'a fenn-i cedel ü muhâvereye âşinâ bir âdem irsâli müstasveb-i erbâb-ı şûrâ olduğuna binâ'en, baʿzı zevât tarafından sevk olunup, Mevleviyyet'i birkaç seneye mevkūf iken tarîkı teshîl ve Edirne Pâyesi'yle muvakkaten Kuds-i şerîf Kazâsı hakkında istihlâs u tahsîl olundu. Hicâz'a varup nîk ü bed me'mûriyyetini itmâm ve Kudüs'e gelüp icrây-ı ahkâm eder iken, enfâs-ı maʿdûdesini itmâm eyledi. Mûmâ ileyhin her fende eli ve her sanʿatda medhali olup, lisân-ı ʿArabî'de şiʿr u inşâsı makbûl u müsellem ve kuvve-i hâfıza ile nâdire-i ʿâlem idi. Evâyil-i hâlinde muktezây-ı fakr u fâka ile muhtâc-ı tekâlîf-i şâkka olup, baʿzı kibâr u ricâl dâyirelerinde fükâhet-i meclis nevʿinden ʿadd olunan fasıl ve mesâvî-yi nâs ile kesb-i tekarrüb ü istînâs [V 145a] ve erbâb-ı mücûn levâzımından olan mudhikâtı bünyâd-ı emeline esâs edüp, bu esbâb ile cihet-i teʿayyüşü müttesiʿ ve derece-i kadr ü iʿtibârı bülend ü mürtefiʿ olup, sâyelerinde kesb-i refâh etdiği bülend mertebelere [Ü4 289a] dahi baʿzan harf-endâz ve verâlarında: “Hâzâ eyzan mine't-tefekküh” deyü nemîme-sâz olur idi.