Çıldır Eyâleti'nden Şerîf Paşa'nın tard u ibʿâdı ve Sâbit Paşa'nın iʿâde vü ikʿâdı zımnında bu âna dek lâzım gelan tedbîrin icrâsında katʿâ taksîr vukūʿ bulmayup, akviyây-ı meʾmûrînden Battâl Paşa'nın fevti ve Devlet-i ʿaliyye askerine taraf taraf iştigâli bi-hasebi'z-zâhir cereyân-ı irâdeye mâniʿ ü sedd ve Şerîf Paşa'nın enfâs-ı maslahatına sebeb-i medd olup, hâl böyle iken yine ikdâm u himmete fütûr verilmeyüp, nüfûzuna ʿillet ve cemʿ-i askere âlet olmak fikriyle bu hılâlde münhall olan Erzurum Eyâleti, Sâbit Paşa'ya tevcîh ve o etrâf askeri taht-ı livâsına cemʿ olup, icrây-ı irâde keyfiyyeti emr ü tenbîh olunmuşidi. Şerîf Paşa kudret-i kāhire-i devlete vâkıf ve sâlik olduğu tarîk-ı bagy u hılâfın gāyeti olmadığına ʿârif olup, derd-i cân-gâhına çâre-cû [Ü4 62a] ve civârında vâkiʿ Revân Hânı'na tekâ-pû ile ʿafvını recâ ve Hân'ın âdemîsiyle [Ü3 136a] bu mazmûnda ʿarîzası ve kendüsinin dahi tafsîl-i mâ-cerâ ile bir kıtʿa tazarruʿ-nâmesi vâsıl-ı südde-i aʿlâ olup, Sâbit Paşa'nın Çıldır'dan hakāret ü izdirâ ile hareketi ve birkaç def‘a vukū‘ bulan hücûmunda münkesiren ‘avdeti, vak‘ u hayyizine îrâs-ı halel ve mâ-beyne'n-nâs pây-i i‘tibârına ihdâs-ı zelel edüp, bu hâl ile icrây-ı me’mûriyyetden ‘âciz ve belki Erzurumlu müşârun ileyhi ‘adem-i kabûl ile şehre duhûlüne mâni‘ u hâciz olacağları hâtıra vârid olduğundan başka, Revân Hânı'nın ‘arîzası sem‘-i kabûle mukārin ü mevsûl olmadığını Şerîf Paşa cezm eyledikde, Gürcistân münâsebeti ile agyâra ‘arz-ı merâm u hâl ve ‘afvını tahrîr etdireceği agleb-i ihtimâl olup, ahadühümânın iltimâsına müsâ‘adede harec ve bir nev‘ naks-ı zuhûru müstahrec olduğuna binâ'en, Sadrıa‘zam hazretleri tarafından şefâ‘at olunmuş sûreti işâ‘asıyla Çıldır'ın ibkāsı karîn-i müsâ‘afe olup, işbu Zilhicce'nin yirmi dördüncü günü ibkāy-ı Vezâret'le Çıldır Eyâleti, Şerîf Paşa'ya tevcîh ü ihsân ve sahîfe-i hatî'âtına vaz‘-ı kalem-i ‘afv u gufrân kılınup, te’kîd-i me’âl-i şefâ‘at zımnında Sadrıa‘zam Kapu Kethudâsı es-Seyyid Mehmed Efendi'ye ilbâs-ı hil‘at olundu. Erzurum Eyâleti akviyây-ı vüzerâdan birine der-‘uhde vü tefvîz mecârî-yi hâl iktizâsından iken, o havâlîde kaviyyü'l-iktidâr münâsib bir Vezîr bulunmayup, sâbıkā Erzurum Kadısı ve hâlâ Müftîsi olan ‘Abdurrahmân Efendi emedd-i medîdden berü ‘alk-ı nefîs-i Vezâret'e tâlib ve bu cihetle dahi hidmet-i Devlet-i ‘aliyye'ye hâhiş-ker ü râgıb olup, zâtında dahi hilye-i te‘ayyün ü şöhret mevcûd ve ârâyiş-i isti‘dâd u liyâkat [Ü4 62b] meşhûd olmağla, Erzurum vech-i ma‘lûm ile mûmâ ileyhe tevcîh olunmak savâb-dîd-i [Ü3 136b] erbâb-ı binîş ü dîd olup, avâyid ü zevâyid ne ise ba‘de't-teslîm, Rütbe-i vâlâ-yı Vezâret'le tekrîm ve Erzurum Eyâleti tevcîhiyle hakkında sunûf-ı eltâf-ı Pâdişâhî tetmîm olunup, Sâbit Paşa'nın dahi bilâ-mansıb kalması revâ görülmeyüp, yevm-i mezkûrda Eyâlet-i Mar‘aş'la dest-nevâzende-i i‘zâz ve Çıldır Eyâleti bu takrîb-i dil-firîb ile vâreste-i şerîk ü enbâz kılındı.