Müşârun ileyh Sadr-ı Rûm-ı esbak Kara Bekir Efendi-zâde ʿOsmân Efendi merhûmun sulbünden bin yüz kırk iki senesi Muharrem'inde kadem-nihâde-i sâha-i hestî ve terbiye-i dâye-i dehr ile reh-yâb-ı gâhvâre-i küşâd ü bestî olup, elli yedi târîhinde hâl-i bedîʿü'l-fiʿâli Feyzullah Efendi-zâde es-Seyyid Mustafa Efendi Şeyhulislâm bulunup, mahdûm-ı müşârun ileyhi on beş yaşında iken defter-i müderrisîne kayd ve sebk-âmûz-i debistân-ı ʿAmr [u] Zeyd edüp, devre-i muʿtâdeyi baʿde'l-ikmâl Galata Mevleviyyeti ile makziyyü'l-âmâl olmuşidi. Doksan târîhinde Mısr-ı Kāhire'ye hâkim ve ol diyâr-ı behcet-âsârda rişte-i daʿvây-ı husûmu tîğ-i şerîʿat ile hâsim olup, doksan ikide Medîne-i münevvere Kazâsı'yla kesb-i şeref ve ol bukʿa-i mübârekede ihyây-ı sünen-i selef edüp, iki yüz târîhinde Nakībüleşrâf olan Dervîş Efendi vefât ve Sâhib-i terceme, Serdâr-ı ketîbe-i sâdât olup, sene-i mezkûre Şevvâl'inde Anadolu Pâyesi'yle me'mûr-ı mükâleme ve iki yüz bir senesi Cumâdelûlâ'sında Anadolu Sadâreti'yle mazhar-ı muʿâmele bi'l-mucâmele olmuşidi. İki yüz iki senesi [Ü4 61a] [Ü3 135a] lâhire'sinde Şeyhulislâm bulunan Müftî-zâde'nin necm-i ikbâli âfil ve müşârun ileyhin ʿizz ü ikbâli misâl-i hilâl iken, nazar-ı âfitâb-ı Hudâvendigârî ile bedr-i kâmil olup, bir müddet Müfti'l-enâm ve merciʿ-i zamîr-i hâss u ʿâmm olmuşiken, cülûs-ı hümâyûn vâkiʿ ve rûy-i arz bi't-tûli ve'l-arz envâr-ı âtıfet-i İskender-i zemân ile mültemi olup, müşârun ileyhin tabʿında belâdet ve mizâcında gılzat hiss olunmağla, o makām-ı vâlâdan tenzîl ve Hamîdî-zâde Efendi o rütbe-i celîle ile tebcîl olunup, iki mâh murûrunda siʿâyet-i Müfti'l-vakt ile arpalığı olan Keşan'a tagrîb ve müddet-i meşîhati olan on yedi mâh kadar ikāmetden sonra meserret-i ıtlâk ile tatyîb olunup, Nakkāş'da vâkiʿ sâhil-hânesinde evkāt-güzâr iken, târîh-i mezkûrda mürg-ı rûhu sûy-i âhirete tâyir ve ʿayn-i zindegânîsi gāyir oldu. Müşârun ileyh ser-defter-i mehâdîm-i ʿulemây-ı Rûm, vâkıf-ı dekāyık-ı kavânîn ü rüsûm, sabîhu'l-likā, talku'l-müheyyâ, gayret-keş-i dîn ü devlet, sâhib-i vekār u meskenet bir zât-ı sâmî-sıfat idi.