İstanbul ve tevâbiʿi gümrüğü vâridâtından resm-i pençik esnâf-ı civâreynin şey’-i yesîr ile fürûhtu hengâmında yüz kırk yedi pâreye râyic bir fındık altūnu ile istîfâ olunup, hâlbuki Gürcü ve sâyir üserâ el-hâletü hâzihî azʿâf-ı muzâʿafı ile beyʿ ü şirâ ve altūn dahi iʿtibâr-ı kadîmi üzere edâ olunup, tâcirleri tüccâr-ı sâyire gibi senevî iki bin kîseden ziyâde [Ü4 41b] dâd u sited ile iktisâb-ı nemâ ve eslâf bu keyfiyyete ʿadem-i mübâlât ile cânib-i mîrîyi bu fâyideden ihlâ etmişler idi. Fîmâ-baʿd esîrci tâyifesinin Âsitâne'ye getürdikleri üserânın bâdî-yi emrde cinsi temyîz ü tefrîk ve behâları ber-vech-i iʿtidâl takdîr u tahkīk olunup, sâyir tüccâr mâlı gibi yüz guruşda üç guruş resm-i pençik alınmasını ve senevî bu mâddeden ber-vech-i tahmîn hâsıl olacak otuz beş bin guruş mâl gümrüğe zamm u eshâm kılınmasını Gümrük Emîni Halîl Efendi takrîriyle ifade edüp, lede'l-istîzân minvâl-i meşrûh üzere tanzîmine irâde-i seniyye cereyân edüp, gümrük defterlerine ʿilm ü haber ve Emîn-i mûmâ ileyh yedine on beş senesi Receb'inin on dokuzuncu târîhiyle emr-i celîlü'ş-şân verildi.