Tarîk-ı pür-felâh-ı ʿulemâ -ki sebeb-i kıyâm-ı esâs-ı şerîʿat-ı garrâ ve bâʿis-i devâm-ı mebânî-yi millet-i beyzâdır- öteden berü erbâb-ı fazl ü kemâle mahsûs ve zî-cehl ü ecânibden vikāyesi [Ü3 17b] pençe-i hutût-ı Tâc-dâri'yle mütekavvâ vü mansûs iken, bu esnâda kesb-i teʿayyün ü teşahhus irâdesiyle baʿzı fürû-mâyegân ve aʿyân-zâdegân birer mahlas ve zâdegî ʿunvânıyla isbât-ı vücûd ve etrâfa bezl-i nukūd ve sarf-ı bûd ve ne-bûd ile Müderrislik ru'ûsunu istihsâl ve kadr ü ʿizzet-i tarîkı berhem-zede-i izmihlâl eyledikleri, sâmiʿa-res-i hazret-i Şehriyâr-ı deryâ-nevâl olmağla, zikr olunan gürûhdan Rüşdî-zâde Mehmed ʿAtıf ve Nevşehrî İbrâhîm ve Selânik ʿavdetîlerinden Şeşübeş-oğlu ve Tanbura-çivisi ʿAli Efendi'nin oğlu [Ü1 228a] Mehmed ʿİzzet ve İskeçeli Topuzlu-oğlu İsmet Mehmed Emîn ve İpekçi Hacı Hüseyin-oğlu Mehmed Nesîb'in cerîde-i müderrisînden kayıdları terkīn ü ilgā ve nakd-i gîrân-ı ʿasrın kulûb-ı kāsiyelerine havf u haşyet ilkā olundu.