Sadrıaʿzam hazretleri Hasan Halîfe Sâhil-hânesi civârında vâkiʿ Rûhî Süleymân Ağa'nın yalısını iştirâ ve baʿzı izâfât ile o mahall-i tengnâyı bir sâha-i fesîhu [Ü2 175a] 'l-ercâ eylediğinden gayri, verây-ı sâhil-hâne bir mahall-i basît ve cevânibini eşcâr-ı müsteviyye muhît olup, arzı zümürrüd-gûn ve şemâyim-i ezhârı bûy-i misk-i ezferden efzûn olmağla, ol cây-i dil-güşâda nefs-i hümâyûn içün bir kasr-ı ferhat-bahş ve bir dâyire-i dil-keş binâsına şurûʿ buyurup, itmâmında perend-i zertâr-ı münakkaş ve dîbây-i bedîʿü'n-nakş ile ferş etdikden sonra, dest-ber-rûy-i tezellül ü zarâʿet olarak Pâdişâh-ı gerdûn-menzileti daʿvet ve sadrıaʿzamlarını tebcîl içün ol cây-i ferah-fezâyı şeref-i kudûmlarıyla pür-zeyn ü behcet buyurmuşlaridi. Kasr-ı mezkûr fi'l-hakīka mahall-i huzûr ve mevrid-i vüfûd-i sürûr olup, etrâfını hıyâz ve eknâfını riyâz istîʿâb ve berr ü bahra nezâreti cihetiyle ekser mevâkıʿdan rüchâniyyeti bî-irtiyâb olduğundan, tabʿ-ı sâff-ı Husrevâne'ye inkişâf ʿârız olup, baʿzan istimâʿ-ı egānî ve baʿzan bâzendegân-ı sâyireye imâle-i lahza-i Cihân-bânî kılınup, hengâm-ı şâm tekarrübüne binâ'en, âmâde kılınan etʿime-i şehiyye tenâvülünden sonra taraf-ı hazret-i Sadrıaʿzâmî'den bir re's esb-i müzeyyen ve birkaç boğça akmişe-i Hindiyye nazar-gâh-ı Mülûkâne'ye takdîm olunduğundan gayri, ʿismetlü Mehd-i ʿulyâ hazretlerine dahi mükemmel bir boğça hediyye ʿarz olunup, işâret-i Husrevâne ile boğça-i mezkûr Hazîne Vekîli Ağa ile îsâl ve Dâru's-saʿâde Ağası'na ve Silahdâr Ağa'ya ve sâyir mütemeyyizân-ı [Ü1 162a] dâyire-i hümâyûna dahi ʿale'l-infirâd hediyyeler ʿarz ü iczâl olunup, ziyâfete nezâret eden Hazînedâr-ı Sadrıaʿzâmî'ye taraf-ı hümâyûndan bol yenlü bir sevb sırt semmûr iksâ ve sâyir hademeye bahşişler [Ü2 175b] iʿtâ olunup, Hıdîv-i Behrâm-heybet, süvâr-ı zevrakçe-i Saltanat ve süvârî-yi dil-güşây-ı Beşiktaş'a ʿavdet buyurdular. Ferdâsı hediyye-i Âsafâne hüsn-i kabûle makrûn ve mevkiʿ-ı mezkûr sebeb-i inşirâh-ı derûn olduğu beyânıyla, Sadrıaʿzam'a hitâben bir kıtʿa hatt-ı hümâyûn şeref-rîz-i sudûr ve bu iltifât ü nevâzişden müşârun ileyh ser-germ-i rahîk-ı hubûr ve neşvân-ı câm-ı sürûr oldu.