Müşârun ileyh sefer-i sâbıkda [Ü1 144b] şuʿle-i cevvâle-i re’y ü tedbîr ile münevversâz-ı gayâhib-i umûr olan Vezîr Seyyid İbrâhîm Paşa'nın birâderi ve Ocak İmâmı Halîl Efendi'nin semere-i nahl-i bâr-âveri olup, bin yüz otuz altı târîhinde ketm-i ʿademden sahn-i şühûda vürûd ve bir zemândan sonra baʿzı kibâr dâyirelerinde hirfet-i kitâbetle isbât-ı vücûd edüp, giderek uslûb-ı kitâbetde müfred-i ʿalem gibi refʿ ile münâdî ve bu sebeble Mektûbî Kalemi'ne sevk u müdâvemetle zemân-ı yesîrde Ser-halîfe nasbı ile müstesnâ olup, seksan iki târîhinde ordu çıkup, bunlar Rikâb-ı hümâyûn'da Defterdâr Mektûbçuluğu'yla kalmışlar idi. Seksan dörtde Ordu-yi hümâyûn'a celb ve bi'l-fiʿl Mektûbî [Ü2 156a] nasb olunup, sefer hıtâmında ordu ricâli cümleten münʿazil ve Sâhib-i terceme dahi bi'l-istitrâd hıdmetinden munfasıl olup, Dervîş Efendi kemâ-fi'l-evvel mansıb-ı Defteri'yle mübeccel oldukda, mûmâ ileyhi mükerreren Mektûbî nasbı ile hakkında resm-i vefâyı icrâ ve gelan defterdârlar istikāmetine nazar ile vâhiden-baʿde-vâhidin hidmetini ibkā ve doksan iki târîhinde Defterdârlık ile gāyet-i hıdmetine resîde ve üç seneye karîb mansıb-ı İstîfâyı idâreden sonra, “Ve küllü musʿidetin yevmen setenhadir” mefhûmu üzere merâret-i ʿazli çeşîde olup, dört mâhdan sonra Defter Emâneti ile mecbûru'l-hâtır ve doksan altıda tekerrür-i mansıb-ı Defterî ile müstebşir ve yine dört mâhdan sonra Sadrıaʿzam Kethudâlığı'yla muvakkar ve mukaddemâ inhilâl-i Sadâret'de mûmâ ileyh dahi kāle gelmekle, Sadâret Halîl Paşa'da karâr eylediğinden istirkāb ve Erzurum'da baʿzı mühimme ru'yeti ʿunvânıyle mesnedinden tenzîl ve Sadr-ı vakt bulunan müşârun ileyh defʿ-i mezâhim ve tecribe-i istiklâl ile me'mûn-ı kāl ü kīl-i erbâb tehvîl olup, doksan dokuzda Cidde Sancağı'yla [Ü1 145a] Rütbe-i Vezâret'e isʿâd ve iki mâh murûrundan sonra Adana Eyâleti'yle ber-murâd kılınmışidi. Bir mâh murûrunda Konya ve bir buçuk mâh murûrunda İnebahtı tevcîh olunup, Çardağ'a vusûlünde Haleb tevcîhiyle irticâʿ ve bir senede seyyâh-ı cihân-gerd gibi terk-i râhat u izticâʿ edüp, bir seneden ziyâde Haleb Eyâleti'nde ikāmet ve iki yüz birde Erzurum Eyâleti'yle kesb-i rifʿat ve baʿdehû Maraş ile hâli müşevveş olmuş [Ü2 156b] iken, Kāyim-makāmlık ile Âsitâne'ye gelmesi istiʿcâl olunup, televvün-i tabîʿat-ı Sadr-ı vakt ile me'mûriyyeti ibtâl ve Gelibolu'da merfüʿu'l-Vezâre ikāmeti istihsâl olunmuşidi. Birkaç günden sonra Vezâret'i ibkāsıyla Boğaz muhâfazasına me'mûr ve iki yüz iki senesi Zilhicce'sinde Kāyim-makāmlığ'a daʿvet ve ru'yet-i hîşâvend ile mesrûr olunmuşidi. O esnâda bi-kazâ'illâhi Teʿâlâ Paşa Kapusu muhterik ve lisân-ı nâs teşe'üm ü tetayyur ile muntalik olduğundan gayri, Sadrıaʿzam hazretleri dahi müşârun ileyhden müsteşʿir bulunmuş olmağla, irzây-ı cânibeyn içün maʿzûl ve Dimetoka'da kûşe-nişîn-i hamûl ve Dimetoka'nın hevâsı mizâcını tagyîr ve Tekfûrdağı'na nakl olunmasını kerreten-baʿde-uhrâ niyâz ü tahrîr etmekle, Tekfürdağı'nda bir zemân mukīm ve iki yüz on bir senesi Cumâdelulâ'sının on sekizinci günü ʿâzim-i Dâru'n-naʿîm oldu. Müşârun ileyh gāyet halûk u muʿtedil, sadûk u yek-dil, âşinây-ı umûr, sâhib-i ʿakl u şuʿûr bir Vezîr-i vakūr idi.