Ahad-i Bilâd-ı erbaʿa'nın zabtı, pâyede tekaddüm edenlere medâr-ı tercîh olur zannıyla ʿAli-zâde, Mekke-i mükerreme'ye tâlib olup, ʿAbdülhalîm Efendi'nin pâyede kıdemi ve sinîn-i mütetâvileden berü devâyir-i sudûrda müstahdem olması ve bâ-husûs el-yevm Fetvâ Emîni olmak hasebiyle teraccühü îmâ olunmuşiken “en-Nefsü mûlaʿatün bi-hubbi'l-ʿacil" mefhûmu üzere mülzem ü mücâb olmayup, Rikâb-ı hümâyûn'a ʿarz-ı hâl ve şikâyet-i bî-me'âl etmekle, fi'l-hâl Burusa'ya ʿalâ tarîkı'n-nefy irsâl olunmuşidi. “el-ʿAzmü yücberu baʿde'l-kesri fî zemenin ve'd-dehru yuhdisü baʿde'd-dîkı müttesiʿan" mefhûmu üzere ʿAbdülhâlîm Efendi hacc yolunda vefât ve ʿazm-i dâr-ı mücâzât eylediği haberi vürûdunda sâbıkı iʿtibârıyla mûmâ ileyh Mekke-i mükerreme Kazâsı'yla müşerref ve mukaddemce kesbi olan evzâʿ-ı bârideden [Ü1 69b] istihyâ ile dest-gezâ-yı nedâmet ü esef oldu.