Tersâne pîşgâhında inşâ olunan "Âsâr-ı Nusrat" nâm kalyon bu esnâda tetmîr ü ihtiyâr olununan sâʻat-ı sa‘dda deryâya indirilmesi tasmîm olunmuşidi. İşbu Şa‘bânü'l-muʻazzamın yedinci günü Pâdişâh-ı İskender-meniş ve deryâ-dihiş Tersâne-i ʻâmire'ye şeref-bahş-ı kudûm olup, taht-ı sefînesini ârâm-geh-i seyr ü temâşâ ve icrâ-yı lâzıme-i duʻâ ʻakabinde istirhâ-yı ʻavâyık-ı sefîne kılınup, misâl-ı mürğ-ı âzâde sû-yı deryâya bâl-güşâda olup, fazl-ı Bârî ve yümn-i kudûm-ı hazret-i Cihân-dârî ile ber-vech-i suhûlet nüzûl ve izâle-i dağdağa-i havâtır-ı ashâb-ı [157a] ʻukūl edüp, resm-i dîrîn üzere Sadr-ı güzîn ve Şeyhulislâm-ı fezâyil-karîn birer ferve-i semmûr ile manzûr-ı Cihân-dâr-ı hakāyık-bîn olduklarından gayri, ricâl-i Tersâne ʻalâ-ihtilâf-ı merâtibihim hılaʻ-ı ʻatâyâ ile kâm-bîn oldular. Tersâne emînlerine kürk ilbâsı resm-i devlete mugāyir iken, Bekir Paşa-zâde ʻAtâullah Beyefendi Cezayirli vaktinde Tersâne Emîni bulunup, teşrîfen kürk ilbâs olunması zımnında dest-güşâ-yı ilticâ ve bi-vesâyiti'ş-şüfeʻâ telebbüs-i ferve-i imtiyâzıyla kâm-revâ olmuşidi. Bu defʻa Tersâne Emîni bulunan ‘Osmân Efendi hakkında dahi imtîyaz-ı sabık tezkîr ve bir ferve-i semmûr ile neşîde-i ikbâli tanzîr olundu. Zikr olunan sefîne fi-l-hakīka gāyet matbû‘ ve dil-pesend ve kûh-ı Demâvend ve Elvend'e mânend olup, âsâr-ı nusrat nâsîye-i heykelinde bedîdâr ve tebâşîr-i feth ü zafer safahât şeklinde âşikârdır. Nazm: Çe mergest ki der-bahr mî-koned cevelân, ‘Anân be-bâd-1 hevâ-dâde hem-çô âb-ı revân, Ez-maʻdenî ve nîyâ nîst asl-ı terkîbeş, Velî be-cünbüş-i zâtî müşâbih-i hayvân, Siper ber-âb-ı fikende hemî rûd çûn bâd, Güşâde bâl çû tîr-i hamîde-kad çû kemân. yevm-i mezkûrda Hıdîv-i İskender-temkîn ve Mîrâhûr Köşkünü kudûm-i meyâmin-lüzûmlarıyla numûne-nemâ-yı bihişt-berîn buyurup, Françe Begzâdesinin İsmaʻîl Kalʻası resminden fenn-i hendese üzere müceddeden tertîb eylediği tâbya hazır olduğundan, manzûr-ı çeşm-i istihsân olduğu hînde ‘asker-i mu‘allem âzmâyiş-i cenge berzede-dâmân ve sanâyi‘-i harbiyyeyi tertîb-i cedîd üzere icrâ edüp, muharrik-i ‘arak ihsân olmalarıyla cümlesi zülâl-i cûd-1 Pâdişâhî ile reyyân ve Begzâde-i mesfûra kākım kürk ilbâs olunduğundan fazla, [157b] vâfir rubʻiyye ile mutayyeb ü memnûn ve İsmâ‘îl Binâ Emîni Nu‘mân Bey dahi mahall-i merkūmda mevcûd olup, ol dahi semmûr kürk ile mültefet-i Şehriyâr-ı ru‘b-meskûn oldu.