Müşârun ileyh baʻzı zevât-ı kāsıratü'l-ʻukūl igrâsıyla bî-vakt ü zemân sefer kapularını küşâd edüp, sâl-i evvel seferde hayli yararlığı zuhûruyla eğerçi Nemçelü'ye haddini bildirmişidi. Ancak Devlet-i ʻaliyye'nin ʻaskeri müretteb olmadığından sayf tertîbi şitâya el vermeyüp, şitâ tertîbi dahi vaktiyle me'mûr oldukları mahallere vusûl bulmadıklarından serhadlerin ve Nemçe yedinden istihlâs olunan yerlerin muhâfazasına imkân müsâʻid olmayup, bu esbâb ile müntehiz-i vakt-i fursat olan hasmeyn-i müttefikeyn meydânı hâlî bulmağla, sügūr-ı İslâmiyye'ye hayli telâş u ıztırâb verdiklerinden müşârun ileyh Sadâret'den maʻzûl ve bir müddet mürûrunda [134b] kemâ-kân makām-ı evveline mevsûl olmuşidi. Himmet-i kûh-efken-i Padişâhî'yle 'asâkir ve zehâyir ü mühimmâtı her seneden ziyâde tekmîl olunup, mütâreke takrîbi ile münferid kalan Moskovlu'yu kahr u tenkîl husûsu ʻuhde-i gayretine tahmîl ve bâdî-yi emrde ʻaskerî tâyifesinin mizâcında fesâd zuʻm edüp, sulhu cenge tercîh ve bâ-husûs sipâh tâyifesinin perde-bîrûn hareketlerini tashîh ile kuvve-i vâhime müşârun ileyhi endûh-kîn ü tebrîh etmişiken, baʻzı hayr-hâhân-ı Devlet ve pür-dilân-ı meydân-ı şecâʻat vehmini izâle ve re’y ü ʻazîmetini semt-i cenge imâle edüp, Hırsova'ya vardıkda mecmûʻ-ı kuvvetini Maçin Ordusu'na verüp, kendüsü dahi bizzât bekāyâ-yı nâs ile teʻâkub etmişidi. Düşmen-i mekkâr iki ʻaskeri bir yere götürmeyüp, Maçin'de ihtisâd eden ʻasâkir-i İslâmiyye ile tarh-ı kurʻa-i kâr-zâr ve telâfî-yi tarafeyn vukūʻunda bi-kazâʼillâhi Teʻâlâ ʻasâkir-i İslâm'a perîşânlık târî olup, i‘âde vü istikrarlarına dahi çâre olmadığından Hırsova'yı mahall-i temekkün ü karâr edüp, gazab-ı Şehriyâr-ı vâlâ-neseb'den havf u hirâs ile tekrâr cem‘-i esbâb-ı rezm ve Maçin tarafına sevk-i matâyâ-yı ʻazm eylediği hînde ruhsat-ı sulha zafer-yâb ve 'akd-i mütârekeye şitâb ile Şumnu'ya rücûʻ ve bâlâda tafsîl olunduğu vech üzere nîk ü bed miyânede sulh vukū' bulup, Asitâne'ye 'avdet eyledikde hıdmeti mebrûr olmadığını neferrüs ü ihsâs ve havf-ı mu’âhaze ile taʻtîl-i havâss eylediğinden başka, hevâsına muhâlif zanneylediği baʻzı zevâtın indifâʻını tehayyül ve bu maksadına dahi nâyil olamayacağını teʻakkul ile dil-rîş ü hasta ve hücûm-ı nevâyib-i efkâr ile dem-beste [135a] olmuşidi. Şehriyâr-ı merhamet-âsâr hâline nazar ve hânedân-ı muhalledü'l-erkân, Âl-i ʻOsmân'a min-tarafillah 'atıyye olan merâhim ü eşfâkdan müşârun ileyhi behre-ver ve Sadâret'den 'azl ile iktifâ ve emvâl ü eşyâsına ʻadem-i taʻarruz ile Anapa cânibi Serʻaskerliği'yle kâm-revâ buyurup, hâlâ Kandiye Muhafızı olan Vezîr Melek Mehmed Paşa hazretleri tekādüm-i ʻahd ile vâkıf-ı ahvâl-i enâm ve kesret-i seyr ve tevellâ-yı eyâlât ile müteyakkın-ı ʻgavâmız-ı umûr-ı hâss u ʻâmm olduğundan başka etvâr u evzâʻında muktasıd u muʻtedil ve evâmir u nevâhî-yi İlahîye münkâd u mümtesil ve ʻale'l-husûs evvelki seferde Kāyim-makām-ı âlim-makām bulunup, beyne'n-nâs hüsn-i sülûk ile şöhret-gîr ve vaktinde bulunan müteneffisân-ı devletin kulûbunu 'azâyim-i ahlâk-ı maraziyye ile teshîr edüp, hamûl u sabûr ve sahib-i meskenet ü vakūr "Şeyhü'l-vüzerâ" tesmiyesine şâyeste bir düstûr-ı kâmilü'ş-şuʻûr olup, kemâlât u maʻârifden hisse-yâb ve darb-ı nutk ve selâset ü insicâm-ı kelâm ile mahsûd-ı darâyib ü etrâb olduğu maʻlûm-ı Şehriyâr-ı âlî-cenâb olmağla, müşârun ileyhi Sadr-ı vâlâ-yı devlet'e takrîb ve hakk-ı sarîhi olan mühr-i hümâyûn beşâretiyle tefrîh ü tatrîb eyledi. Ce ‘alallahü kudûmehü sebeben li'l-bereketi ve'l-hayri. Ve sedden li-ye'cûhi'l-mihneti ve'd-dayri. Sadrıaʻzam-ı müşârun ileyh hazretlerinin Sadr-ı devleti teşrîf edinceye dek Rikâb-ı hümâyûn'da Kapucular Kethudâsı bulunan İznikî ‘Ali Bey rütbe-i vâlâ-yı Vezâret ile Kāyim-makām nasb u taʻyîn ve dûş-i istihkākı ser-â-sere dûhte-i ferve-i semmûr ile tezyîn olundu.