[55a] Müşârun ileyhin salâh-ı hâl ü ‘iffeti ve mekkâre-i umûrdan mücânebeti mütebeyyen iken havâss-ı müteʻallikātının hırs u tamaʻa mebnî evzâʻ u etvârları giderek müşârun ileyhi muzga-i efvâh-1 enâm eylediğinden fazla, Hânım Sultân terekesi vukūʻunda ziyâdece mahsûl talebiyle tarafına şâyibe-i gadr u iʻtisâf isnâd ve sâhib-i vücûd u liyâkat olduğu nezd-i Fetvâ-penâhî'de dahi mütehakkık olduğundan, bir mahalle tagrîbi irâdesinde terk-i iʻâne vü imdâd olunup, işbu Şevvâl'in on dokuzuncu günü Rumeli Sadâreti'nden ‘azl ile mütecerri'-i ke's-i küdûret ve Kastamonu'ya iclâ ile zehrâbe-nûş-i gurbet oldu. "İnnemâ emvâlüküm fitnetün leküm" mantûku levha-tırâz-ı vukū‘-ı şûre-zâr-ı mecbûriyyetden telh-âbe-i zarar-ı küllî nübûʻ eyledi. Li-muharririhî: Kemâla fürûya hırs u tamaʻ sûd eder ise de, Dehrin elinde başka sebeble ziyân çeker. Münhall olan Sadâret-i Rumeli, Anadolu Kadıʻaskeri olan Bey Monlâ-zâde Mustafâ Beyefendi'ye tevcîh ve ‘iffet ü nezâhet üzere icrâ-yı ahkâm-ı şerʻiyye olunmak husûsları müşârun ileyhe te’kîd ü tenbîh olunup, Sadâret-i Anadolu ile sânî-yi Teftâzânî ve müstecmi‘-i kemâlât-ı insânî olan ‘Abdullah Monlâ Efendi dest-ârâ-yı iʻzâz ve Fetvâ Emîni İbrâhîm Efendi ve Başmakcı-zâde es-Seyyid Mehmed Selîm Efendi ve Dağıstanî İbrâhîm Efendi tevârîh-i muhtelife ile İstanbul pâyelerini ihrâz ve sergerm-i selâfe-i inbisât u ihtizâz oldular.