Anadolu Sadâreti pâyesiyle Kādî-yi Ordu-yi hümâyûn olan el-Hâcc ʻAbdullah Efendi öteden berü hayr-hâh-ı Devlet ve dâʻî-yi dîrîn-i Saltanat olup, muktezâ-yı ʻakl u dirâyeti üzere Sadrıaʻzam'ı umûr-ı hayriyyeye sevk u delâletde kusûru yoğiken ʻazîmü'ş-şân u menzilet ve kemâl-i vakār u hasâfet ve aʻyen-i nâsda olan mehâbet ü rezânetini çekemeyüp, hakkında ızmâr-ı gayz u kîn ve lüzûm-ı ʻazl u nefyini [10b] bâ-telhîs ifâde vü tebyîn etmişdi. Livâ’-i saʻâdet-iltivâ ile mukābele-i aʻdâda olan Sadrıaʻzamlar'ın mültemesât u maʻrûzâtı karîn-i müsâʻade olmak muktezayât-ı vakt ü hâlden idügini baʻzı kimesneler sûret-i hayr-hâhîde Hudâvendigâr-ı sâbık-ı merhûma inhâ ile te’yîd-i müddeʻâ etmeleriyle derhâl müşârun ileyh ʻazl ile tekdîr ve ‘alâ-tarîkı'n-nefy Mağnisa'ya tesyîr ve bu me’mûriyyet Âsitâne'den zuhûr eylediği cânib-i Sadrıaʻazamî'den sûret-i iʻtizârda müşârun ileyhe takrîr olunmuşidu. Özi vakʻasından sonra ʻafv u ıtlâk olunması Hudâvendigâr-ı mebrûr tarafından irâde ve Şeyhulislâm-ı vakte ifâde olundukda, ʻ-i lerini Ordu-yi hümâyûn tarafından vukūʻ bulduğuna binâen, "Yine Cânib-i mezkûrdan ıtlâk olunması münâsibdir" deyü bast-ı kālîçe-i tedbîr ve fi'l-hakīka ʻalâ-tarîkı'l-iltizâm ʻafvı husûsu Ordu'ya tahrîr olunup, "Bu hılâlde ʻafvı gayr-i münâsibdir" zemîninde taʻlîm-i Sadr ile âhar mahalden tahrîrât-ı nihânî vârid olup, hattâ müteveffâ Hayrî Efendi o hılâlde Pâdişâhların irâde-i kātıʻalarına şerʻî vü kānûnî mevâniʻ terettüb etmeksizin redd ile cevâb-dâde olmak, kazâ vü kader ile mücâdele etmekden farkı olmadığını îrâd etmişiken, kâr-ger olmadığını baʻzı mevsûku'l-kelim kimseler ihbâr etmişleridi. el Umûru merhûnetün bi-evkātihâ mâ-sadakı üzere zarûriyyât-ı vakt iltizâm olunarak bir müddet dahi ikāmetleri karâr-gîr olup, bu esnâda Şehriyâr-ı ʻadâlet-âsâr, mânend-i şems-i tâb-dâr, evreng-i Hilâfet'e neşr-i envâr buyurduklarında, müşârun ileyhin seng-i gadr ile münkesirü'l-hâtır olduğunu tahkīk buyurup, fi'l-hâl ʻafv u ıtlâkları bâbında Hatt-ı şerîf ısdâr buyurmuşlar iken, [11a] tekrâr emr-i şerîfi Ordu-yi hümâyûn'dan gelmek vâdîleri ihtiyâr olunup, keyfiyyet-i Ordu'ya inhâ ve bu sûret ile emr-i şerîfi istihsâl ve tarafına isrâ olunmağla mahall-i ikāmeti olan Mağnisa'dan fekk-i tınâb-ı ârâm ve evâhir-i Ramazân'da Âsitâne-i saʻâdet'e gelüp, rü’yet-i evlâd u ekārib ile şâd-kâm oldu.