Selâtîn-i mâziyye-i Âl-i ʻOsmân eskenehümullahü fî-buhbûhati'l-cinân hazerâtı serîr-ârâ-yı Hilâfet-i kübrâ oldukları hılâlde tekallüd-i seyf içün, Habîb-i ekrem'in yârı ve sâlâr-ı enbiyânın ʻalemdârı Ebû Eyyûb [el]-Ensârî ʻaleyhi rahmetü'l Bârî türbe-i şerîfelerine teveccüh edegeldikleri deydene-i hasene ve şenşene-i müstahsenelerin olduğuna binâ’en, medâr-ı âsâyiş u râhat-ı enâm ve bâʻis-i intizâm-ı ahvâl-i hâss u ‘âmm olan Pâdişâh-ı Cem-gulâm ve Şehriyâr-ı İskender-makām hazretleri dahi ihyâ-yı sünen-i âbâ’-i kirâm ve icrâ-yı ʻâdât-ı ecdâd-ı ʻizâmı iltizâm buyurup, taklîd-i seyf olunmasiyçün ol câ-i Bihişt-âsâ'ya rağbet-i ʻazîmet ve tertîb-i alay zımnında iʻtâ-yı izn [9b] ü ruhsat buyurmalarıyla, işbu şehr-i Recebü'l-ferd'in on yedinci İsneyn günü vüzerâ-yı ‘izâm ve ʻulemâ-yı aʻlâm ve ricâl-i Devlet ve erkân-ı Saltanat bi-ecmaʻihim elbise-i Dîvâniyye'leriyle Serây-ı hümâyûn'da ictimâʻ ʻakabinde Şehriyâr-ı Behrâm-savlet ve Hudâvend-i Dâr[â]-durbet eşheb-süvâr-ı şevket oldukları hâlde, Nazm: Ke' l-bedri eşraka fî'l-âfâkı matla'uhu, Ve'ş-şemsü hallet bi-sa'din. ‘arz-ı cemâl-i meymenet-iştimâl ve etrâf u eknâfda saff-beste-i kıyâm olan bendelerini iltifât-ı dest-ber-seniyye-i Şâhâne ile nâyil-i eşref-i âmâl buyurup, fi'l-hâl erbâb-ı alay mânend-i bahr-i mevvâc hareket ve âheste reftâr ile savb-ı maksûda ʻazîmet eylediler. Şehriyâr-ı sütûde-hısâl Eski Odalar semtine şeref-endâz-ı ikbâl olduklarında, Altmışbir Cemâʻat'in Oda-başısı kıssa-i Süleymân ve müverrî-yi telmîh ü tefhîm ve mu‘tâd üzere bir kâse şerbet takdîm edüp, Şehriyâr-ı pesendîde, etvâr-ı zât-ı melekiyyetü's-simâtlarında mevdûʻ olan tevâzuʻ-ı Mülûkâne'yi izhâr ve tenâvül-i şerbet ʻakabinde mukābeleten iltizâm-ı mefhûm-ı şerbet-dînâr buyurup, kâseyi lebrîz-i zer-nâb ve baʻdehû tahrîk-i rikâb-ı müstetâb eyledi. Sultân Mehmed Câmiʻ Şerîfi'ne pertev-bahş-ı vusûl ve kānûn üzere tevsen-i çâpuk-hirâmdan nüzûl ve türbe-i muʻattara-i cedd-i emcedlerin ziyâret ve yine süvâr-semend-i ikbâl ü übehhet olarak türbe-i şerîfe-i hazret-i Hâlid'e vâsıl ve emr-i ziyâret hâsıl oldukda bekā-yı câh ü Saltanat ve âsâyîş-i mülk ü millet ve nusrat-ı ʻasâkir-i İslâm ve kahr-ı aʻdâ-yı li‘âm zımnında Şeyhulislâm-ı vakt sânehullâhu ʻani'l-makt dest-güşâ-yı duʻâ ve baʻdehû taklîd-i seyf hıdmetini edâ "Ve şükren li-hazihî'n-niʻam" zebh-i karâbîn ve defʻ-i zarûret-i fukarâ vü mesâkîn kılındıkdan sonra, [10a] alay erbâbına icâzet ve Hudâvend-i pür-şefekat dahi bahran Serây-ı hümâyûn'a ʻavdet eylediler.