Dimâ-ı sıbyânda leben ve dem-i tamasdan mütevellid olan fuzûl-i rataba ve rakīkayı tabîʿat nafd ve defʿ etmek hikmetine mebnî ebdân-ı insâniyyede beher hâl busûrât-ı mezkûre tekevvün edüp baʿde'l-indifâʿ dimâ-ı muhteliteye safvet ve kuvvet geleceği kudemâ-yı etibbâ tahkīk etmişlerdir.