Donanma-yı hümâyûnun kâffe-i levâzımâtı tanzîm ve hâzır ve müheyyâ olduğu takrîri südde-i saʿâdete arz u takdîm olunmuşidi. İşbu şehr-i Rebîʿülâhir'in onikinci günü şehriyâr-ı bahr ü berr Yalı Köşkü'ne mukaddem-i şâhâneleriyle zîb ü fer verdiği sâʿat-i muhtârda donanma-yı hümâyûn mersâ-yı tersâneden refʿ-i lenger ve top şenliği ederek kulûb-ı aʿdâyı dâğ-dâr-ı elem ü keder eyleyerek Beşiktaş pîşgâhına güzâr edüp sadrıazam ve şeyhülislâm efendiye ilbâs-ı ferve-i semmûr ve kapudan paşa vekiline ve sâir kapudanlara ber-vech-i muʿtâd hilaʿ-ı zâhire giydirilüp her biri neş'e-dâr-ı câm-hubûr kılındı. Dokuz mâh mikdârı kethüdâlık mesnedinde mukīm olan serdârlar kâtibi demekle maʿrûf Mustafa Efendi bu hidmet-i hatîrenin recülü olmadığı evliyâ-yi devlete zâhir ve celî olduğuna binâen işbu Cumâdelûlâ'nın onbirinci günü [Mısra]: "Ey mekes arsa-i Sîmurg ne cevelângâh-ı tüst" makālîyle azl olunup tezkere-i evvel olan Abdî Efendi yeğeni El-hâc Mustafa Efendi emekdâr-ı devlet ve hüsn-i hulk u safvet-i akīde ile pâ-nihâde-i merkez-i şöhret olduğuna binâen yevm-i mezkûrda kapuya daʿvet ve kethüdâlık câh-ı refîʿiyle melhûz-ı nikâh-ı rağbet kılınup münhal olan (100b) büyük tezkirecilik silahdâr-ı hazret-i şehriyâriyle nihânî muhâberesi olan Hamîd Halîl Efendi'ye mukaddeme-i taʿayyün ve zuhûr ve âmedcilik ile hulefâdan Râtib Ebubekir Efendi'nin kalb-i meksûru mecbûr kılındı. Garîbe: Reisülküttâb Efendi kısar-ı kāmetle maʿlûm ve Râtib Efendi akser-minhu olduğu meczûm olup âmedcilere reisülküttâb bulunanlar hilʿat ilbâs etmek karîbü'l-ahdde âdet olduğuna binâen mevsim-i sayf mülâbesesiyle reis efendi filhâl sırtında bulunan ferâcesini mûmâileyhe ilbâs edüp, âmedci efendi gider iken ferâce bir karış yere mâlîde olduğunu müşâhede ve "hamden sümme hamden bizden kasîr âdem var imiş" deyü dervâze-i sürûru güşâde edüp zikr olunan ferâce ise reis efendinin kāmet-i kûtâhında rubʿ zirâʿ bâlâ-ter olup akl u rüşdü derece-i kemâlde iken bu hâlden bî-haber olduğu muhayyir-i ukūl-i havâss-ı beşer olup "insân dâ'imâ gayrin ayıbına nazar ile kendü ayıbını görmemek" kaziyyesi bu keyfiyetten nümâyân ve mazmûn: "Lâ-tenzuranne li-ʿaybi'n-nâsi müftehiran ve'nzur libâse ʿuyûbi ente lâbisühâ" Ezhân-ı ulu'l-ebsâra rûşen ve ayân oldu.