Müşârun ileyhin dâyire ve havâşîsine lâzım gelen taʿyînâtın idâresi zımnında, Ordu-yi hümâyûn'da Baş-bâkīkulu olan Yek-çeşm Mehmed Ağa taʿyîn olunup, zaʿf-ı hâl ile bu maslahatı idârede ʿâciz olduğunu beyân ve müteşebbis-i dâmân-ı ʿafv olduğu, bâʿis-i tehyîc-i gazab-ı Sadrıʿâlî-kadr olup, ʿazl ile tesrîb ve yerine Sârbân-başı bulunan Ahmed Efendi takrîb olunmuşidi. Hân her tarafdan sîr-âb-ı zülâl-i birr u ihsân olup, her hâlde muktezây-ı vakt ü hâle nazar ile bulduğunu yeyüp, mevcûda kanâʿat lâzım iken, o havâlîde vücûdu maʿdûm-ı nefâyis etʿimeye harîs ve tâlib şey'-i gayr-i rahîs olup, başında olan hevâ-perestler dahi tahrîkden hâlî olmayarak, câ-be-câ devleti tasdîʿ ve Nüzûl Emîni'ni muvâhaze vü takrîʿ edüp, bu hâl Serdâr-ı ekrem'e îrâs-ı endûh u se'âmet ve bilâhare taʿyînâtlarını bedele katʿ edüp, be-her mâh otuz beş bin guruş hazîneye rabt ve tarafına ibʿâs ile kesb-i râhat etmişidi. Ancak başında olan haşerât buna kanâʿat etmeyüp, Hülâgû askeri gibi kurb u civârda olan kurâyı harâbe-zâr ve taleb-i şey'-i mevcûd u maʿdûm ile sükkânını giriftâr-ı çâr-mevce-i yemm-i iztırâb eylediklerinden gayri, bedel-i mezkûru istiklâl ve taleb-i zâyid ile ordu halkını işgāl etdikleri resîde-i sâmia-i hümâyûn ve sebeb-i infiʿâl-i gûnâ gûn olup, mukaddemâ huzûr-ı hümâyûnlarında münʿakid olan meclis-i hatîrde kendülerinin hânlığa intihâbı Kırım ülkesinde kâyin akvâm-ı Tatar'ın isticlâbıyla, miyânelerinde merbût muʿâhedenin feshine ve eyyâm-ı şitâda sevâhil muhâfazasına ve imkân müsâʿade olduğu hâlde, aʿdânın bulunduğu mahallere hücûm etmek ve birkaç seneden berü niçe hazâyin sarf ve reʿâyâda dahi tâkat kalmayup, hîn-i [M2 194] ikāmetde mümkini ile idâre-i umûr etmek ʿilletlerine mebnî olup, bu imkân endâhte-i tâkçe-i nisyân ve teklîf-i mâ-lâ yutâk ile tahsîl-i esbâb-ı râhat ü sâmân ve bâ-husûs maʿiyyetlerinde bulunan enzâl-i nâs fukarâyı cevr-i bî-kıyâs ile iftirâs edüp, fî-mâ baʿd bu tavr-ı gayr-ı me'lûf-ı masrûf ve huzûrda vâkī olan teʿahhüd-ı maʿrûf üzere ibrâz-ı hıdmet-ı mebrûreye saʿy ile ʿavârif-ı seniyyemize mahfûf olmaları ve hıfz-ı dâyire ile civârda vâkiʿ fukarâyı himâyet ve mü'temer olmayup, reʿâyâyı mutazarrır edenleri tard ü tebʿîd eyliyesiz deyü, bir kıtʿa hatt-ı hümâyûn-i şeref-rîz vürûd olup, Sadrıaʿzam tarafından müşârun ileyhe irsâl ve bu vesîle ile başında olan halkı dûr-bâş-ı tenbîh ile tavk-ı tâʿate idhâl eyledi.