Şakīk ve ah-ı şefîk-i Sadrıaʿzam olup, bi'l-fiʿl Sipâhîler Ağası olan ʿAli Bey dehr-i fânîde niçe zemân tahsîl-i metâlib ve iktisâb-ı meʾârib ile kâm-rân olmuşiken, nâ-gâh hasta ve zücâc-ı mizâc-ı sengi-i hâdisât ile şikeste olup, birâder-i vâlâ-güherleri tarafından irsâl-i etıbbâ ile müdâvâtda ihtimâm olunmuşiken, dâ'-i mevte dermân ve ecel-i mevʿûda imkân-ı terâhî-yi zemân mümteni olduğundan, mâh-ı mezkûrun dokuzuncu günü dest-keş-i ʿâlem-i fânî ve ʿâzim-i semt-i câvidânî oldu. Mîr-i mûmâ ileyh Başbâkî Kulu ve Arpa Emîni ve Çavuş-başı ve Silahdâr ve Sipâh ağalıkları menâsıbı ile kesb-i iştihâr etmiş bir mîr-i nâmdâr idi. Münhal olan mansıbı Hatîb-zâde Kapucu-başı Ahmed Ağa'ya tevcîh olunup, bir gün sonra Ordu Şeyhi Bükâyî [Bükâî] Veli Efendi dahi hayât-ı müsteʿâr-ı dünyeviyye ile handân iken, derd-i nâgeh zuhûr ile giryân ve ol dahi cânib-i âhirete revân olup, Ordu meşîhati ile Meşâyih-i Halvetiyye'den Hâfız Mustafa Efendi kesb-i mâye-i ârzû-mendi eyledi.