Mütevaffâ-yı mûmâ ileyh devr-i İbrâhim Paşa'da Beylikçi olan Halîl Fehmî Efendi'nin mahdûmu olup, tera'ru‘-i şebâb hengāmında Mektûbî hulefâsına iltihâk ve bir zemân taşrada vüzerây-ı ‘izâma [M2 8] Dîvân Kitâbeti ile neyyir-i kadr-i hüneri kâmilü'l-işrâk olup, ba‘dehû Âsitâne-i sa‘âdet'e vârid ve hocalık rütbesine mütesâ‘id olarak, ba‘zı menâsıb ile refî‘u'ş-şân ve giderek Beylikçi-yi Dîvân-ı şâmihu'l-erkân olmuşidi. Ba'dehû Mâliyye ve Darbhâne ve Arpa ve Defter emânetleriyle hurrem ve Başmuhasebe ve Yeniçeri Kitabeti ile şöhreti ke-nârin ‘alâ 'alem olup, târîh-i mezkûrda vefât ve teslîm ve vedî‘a-i hayât eyledi. Sâmî ve Şakir Bey'in tahrîr etdikleri vekāyi‘i cem' ve kendüsü dahi birkaç senelik havâdis zammıyla makbûl-i kavâbil olur târîh yazup, el-yevm mütedâvel ü meşhûr ve Dâru't-tıbâ‘-ı 'Âmire'de nüshaları mevfûr kılınup, eş‘âr-ı dilârâsı nazar-ı i‘tibâra sezâ ve pesendîde-i gürûh-i bulegādır. [Mısra]: Her şâmı kadr-i va‘îd ola Subhî Mehmed'in nakş-ı mührü ve zâde-i tab‘ıdır. Hâlâ Tezkire-i Sânî ‘Abdulhamid Efendi sâhib-i tercemenin ahfâdındandır. Müteveffâ-yı mûmâ ileyh esîr-i sohbet-i ahbâb ve neşvedâr-ı ülfet-i erbâb-ı elbâb iken, bir zemân ihtiyâr-ı kûşe-i hamûl ve sahve-i mu‘aşeretden nüzûl edüp, bitâne-i ahvâline vâkıf ba‘zı ehl-i ma‘ârif, bu reftârdan su’âl ü istikşâf-ı mâ fi'l-bâl eyledikde, şu vechile cevab vermiş ki: “Pâk-bâzân-ı mahabbet beyninde 'alâka'-i mu'âşeret ta'alluk-i karâbetden mü'ekked olup, giderek havâşî-yi 'uzamâya nüfûs-i rezîle ashâbı muhtelit olup, temahhuz-i mahabbete mübtenî olan muʿâmele-i sâdıkāne galebe-i hırs u hevâ sebebi ile muʿâşeret-i ehl-i nifâk u tezvîre mütebeddel olup, yâr-ı sadık dediğin câsûs-i ʿuyûb u mahrem, muvâfık dediğin nümâyende-i zünûb oldu. Harîm-i sohbet-i havâssa rezâl-i nâs müdahale etmekle, meclis-i üns ü ittifâk, berhemzede-i dest-i nifâk olup, tevâbiʿ-i gayr-i mutâviʿden hırs u şerre ve cesâret ve sefeh-i zuhûru dahi, mahdûm-i metbû tarafından buhl ü kahr sudûruna ʿillet olduğu içün elsine-i herf-gîrân-ı zemân zemm ü kadha âmâde ve ebvâb-ı töhmet ve sû'-i zann-ı enâmil-i iftirâ ile küşâde olarak havâss-ı kirâm ve ʿuzamâ-yı be-nâm bisât-ı ʿîş ve inbısâtı tayy edüp, nefislerin bi'l-iktizâ melzûzât-ı hevâ'iyyeden menʿ ve ol maʿnâ levâzımından olan eşyâ ve kurenâyı tedrîc ile terk ü red' eylediler. Binâ-berîn meclis-i cihânın keremi mahabbeti bürûdet ü huşûnete mübeddel ve ehl-i cûd u sehânın semâhat u mekremetleri taktîr u zinnete muhavvel oldu. ʿAşk bazîn-ı [M2 9] cemâl-i mehabbet olan yârân-ı pâkîze-sîret, âlûdegân-ı vâdî-yi mecâz olan ashâb-ı hiyânet müşâreketinden ibâ edüp, lafz-ı ülfet ü mehabbeti ve harf-i iʿtilâf ü muvâneseti lisâna almakdan tevakkī eder oldular".