Müşârun-ileyh bin doksan yedi senesinde dest ârâ-yı mînâ-serây-ı vücûd olup, nisâb-ı fark u temyîze resîde ve nilüfer-zâr-ı hatt-ı ʻizârı demîde oldukda, Şeyhulislâm Mahmûd Efendi'ye dâmâd ve Hâric ru’ûsuyla ber-murâd olmuşidi. Kırk ikide Galata ve kırk sekizde Mısır ile hurrem ve elli üçde Mekke-i mükerreme ile mükerrem olup, elli yedide İstanbul Kadısı nasb ü taʻyîn ve altmış dörtde Sadr-ı Anadolu'da temkîn olunup, altmış dokuzda Sadr-ı Rûm, yetmiş bir senesi tekerrür-i Sadâret ile mahsûd-i ʻulemây-ı rüsûm olmuşidi. Yetmiş beş saferinde Şeyhulislâm ve müşkil-güşâ-yı enâm olup, sekiz aydan sonra zâtına butûʻ u rehâvet isnâd ve o mesned-i vâlâdan ibʻâd olundıysa dahi, sunûf-ı mekârim-i Şâhâne ile memnûn ve kış günleri hânesinde ve yaz geldikde sâhil-hânesinde ikāmete meʼzûn olup, ekser ʻulûmdan haberdâr ve hân-ı niʻmeti mebsût-ı kibâr u sığār bir zât-ı ʻâlî-tebâr idi.