mefhûmunca bi-hasebi'l-beşeriyye vâkiʿ olan sakātât ve tuğyân-ı kalem ile min gayr-i kasdin ser-zede-i zuhûr olan hefv, etemm-i mestûr ve beyne'n-nâs mâ-bihi'l-iʿtibâr olacak nevâziş ü iltifât-ı Tâcdârâne ile kalb-i vîrân-şüdem maʿmûr kılınmak der-hâst-ı ʿazîm ve recâ-kerde-i ʿabd-i kadîmdir. Bundan sonra Çeşmî-zâde ve Mûsâ-zâde vekāyi'nâmeleri dahi tenkīh ve zevâyid-i kelimâtdan tecrîd ve bu eczâya mezc [M1 281] u tanzîd olunup, bu mecmûʿa-i matbûʿaya sebeb olan Pâdişâh-ı bâhirü't-te'yîdin ism-i Sâmî-yi Mülûkâne'si dâmen-i kıyâmete dek ibkā vü tahlîd olundu.