Re'îsülküttâb olan Kâşif Mehmed Efendi'nin ʿazli ve Haremeyn Mütevellîsi olan Nûri Bey'in riyâsete nakli matlûb-i Şehinşâhî olup, Mîr-i mûmâ ileyhin hudûs-i zemânıyla menâsıb-ı devletde istihdâm ve bâriz ü kâmin ahvâli tecribet-güzâr-ı enâm olmadığı sebebi ile makām-ı hatîr-i riyâsete takrîbi muhill-i nizâm olacağı, Sadr-ı vâlâ-makām tarafından telhîs u iʿlâm ve Emîn Efendi'nin ibkāsı iltizâm olunmuşidi. Birkaç defʿa su'âl ü cevâb tekerrür edüp, bilâhare: “Nûri Bey olmaz ise, Emîn Efendi dahi olmasun her kimi istersen re'îs edesin" deyü tevcîhât gicesi taraf-ı hümâyûndan haber vârid olup, Emîn Efendi'ye da'vetci gitmiş iken, mûmâ ileyhe istirâhat haberi teʿâkub ve şahs-ı vâhidin pîrâmen-güzâr-ı efkârı olmayan Dilâver Ağa-zâde ʿÖmer Efendi, hidmet-i Riyâset'le Bâb-ı ʿâlî'ye tekarrub eyledi. Mûmâ ileyhin bitâne-i ahvâline mahrem olanların biri ziyâretine ʿazîmet ve tebrîk-i Riyâset eylediğinde, hemân bir âh-ı cângâh ile izhâr-ı hüzn ü melâl ve ʿömr-i girân-mâyesine âfet-i zevâl erişdiğini güzârende-i şe'âmet-mekāl edüp, muhâtabına hayret târî ve baʿzı tesliyyet ile îfây-ı şart-ı vefâdârî eyledikde: "Elli sene dâr-ı dünyâda fakr u fâka ile dem-güzâr ve leyl ü nehâr hasret-i dînâr ile dilfigâr iken, şimdi böyle bir mansıb-ı ʿazîzü'l-menâl ile kesb-i refâh-ı hâl edeceğime zemân müsâʿid olmayacağı meczûm ve bu mansıb müşrif-i helâk olanların baʿzısına kable'l-mevt ʿârız olan sıhhat-i yek-sâʿat kabîlinden [M1 160] olduğu maʿlûm olup, hemân âhiret hakkını helâl ve duʿây-ı bi'l-hayr ile hukūk-i dîrîneyi istikmâl ile mühürzen-i leb-i sükût” ve merkūm dahi bu keyfiyyet-i garîbeden mebhût olup, fi'l-hakīka kırk güne varmadan tomâr-ı ʿömrü tayy-kerde-i dest-i ecel oldu.