Şeyh-i vakt olan Hattât Râsim Mehmed Efendi, Şaʿbân-ı şerîfin on beşinci Berât gicesi tayy-ı tomâr-ı emel ve icâbet-i dâʿî-yi ecel eyledi. Mûmâ ileyh hüsn-i hâl ile maʿrûf ve vakt-i hâliyede ʿibâdet ü tâʿatle me'lûf olup, katʿî çok âsâr-ı kalemi olduğundan başka müteʿaddid Mesâhif-i şerîfe ve Delâ'il ve ahzâb yazup, bilâ-vuzûʿ kalemi devâta ser-fürû etmediği menkūldür. Maʿûneye karîb baʿzı hâlî ve istihsâna şâyân makāli var idi. Beher mâh yetmiş bin Fâtiha-i şerîfe kırâʾetine müdâvemet ve vâfir kimseler sarîr-i kalem-i taʿlîminden istifâza-i cevdet-i hat ile kesb-i şöhret etmişlerdir.