[M1 44] Cülûs-i hümâyûn vukūʿunda ashâb-ı mukâtaʿa ve erbâb-ı zeʿâmet ve vazîfeden rüsûm-i cülûsiyye ahz u tahsîli, kānûn-i kadîm-i Devlet olduğu ʿarz-ı ʿatabe-i Şâhâne kılınmışidi. O makūle ʿibâd-ı zaʿîfü'l-eyâdın sebeb-i cülûs ile inziʿâc ü ıztırabı ve tedârük-i meblağ ile sû-be-sû tedahrüc u inkılâbı, tabʿ-ı hümâyûna muvâfık gelmeyüp, ʿumûmen rüsûm-i mukannenelerine hatt-ı ʿafv keşîde ve bu sebeble isticlâb-ı deʿâvât-ı gayr-i ʿadîde kılındı.