İşbu zilhiccetü'ş-şerîfenin onuncu isneyn gicesi Sadriaʿzam ve sâ'ir ʿulemâ ve ricâl ve ocağlu Serây-ı ʿâmire'ye varup, infilâk-ı subh-i ʿîdde Şehriyâr-ı bâhirü't-te'yîd, mânend-i hurşîd bedîd olup, mukaddemce tezyîn olunan taht-ı hümâyûn-bahta pâ-nihâde-i şevket ve bi'l-cümle erkân-ı devlet takbîl-i âstîn ü dâmen ile tekhîl-i bâsıra-i behcet etdikden sonra, o Şehinşâh-ı İskender-sülûk hîre-sâz-ı aʿyün-i mülûk olan debdebe-i Mülûkâne'leriyle Sultân Ahmed Câmiʿi'ne tahrîk-i bâd-pâ ve salât-ı ʿîdi baʿde'l-edâ Serây-ı Mülûkâne'lerine ʿavdet ve zebh-i karâbîn ile icrây-ı sünnet ve tahsîl-i kurbet buyurdular.