Kudûm-i behâr sebebi ile sahn-ı çemen, cilve-gâh-ı yâsemen ü nesteren ve rûy-ı zemîn ezhâr-ı reng-â-reng [V 57b] ile müzeyyen olup, enhâr u cedâvil sû-be-sû cârî ve feyz-ı nâmiye her tarafa sârî, gonce-i nev-şüküfte vü ratîb, tahrîk-i feryâd-ı ‘andelîb ve huzret-i serv ü bîd, kumriyy-i şeciyyü's-savtın şevk u garâmını ber-mezîd edüp, besâtîn ü hadâyık gül-i sad-berg ü şekāyık ile nüzhet-bahş-ı kulûb-ı halâyık ve nercis ü benefsec nümûne-nümây-ı reng-i ‘âşık-ı sâdık olup, güller mânend-i rûy-ı hûbân handân ve sünbüller misâl-i zülf-i mehrûyân perîşân, nesîm-i ‘anber-şemîm, nükhet-bahş-ı diraht-ı müştebik ve murgān-ı ulî-ecniha sebak-hân-ı “Unzur ilâ âsâri rahmeti Rabbik” olup, hevâda hâsıl olan güşâyiş ü letâfet ve bu mevsim-i cân-fezâda nümâyân olan nüzhet ü tarâvet, tehyîc-i şevk-ı Şehriyâr-ı İskender-haslet eylediğine binâ’en, mâh-ı mezkûrun on beşinci Sebt günü Serây-ı cedîd-i ‘âmire'den kemâl-i debdebe vü şevket ile Beşiktâş Sâhil-serâyı'na nakl ü hareket ve o mahall-i bî-bedeli yümn-i kudûm-i Şâhâne'leriyle reşk-efzây-ı sahn-ı cennet eylediler.