Âsitâne-i saʻâdet'de nüfûs-ı kesîre ictimâʻ edüp, zahîre celbinde erkân-ı Devlet pâ-der-gil-i hayret ve ʻale'l-husûs Sadrıaʻzam kethudâları bu husûsa hasr-ı vakt edüp, umûr-ı sâyire-i devlete nezâret edemediklerinden gayri, mîrî enbârlarından habbâzâna verilan hubûbât akçeleri tahsîl olunamayup, havene-i Arnabud zahîreden cemʻ eyledikleri nükūdu refte refte vilâyetlerine îsâl ve çok geçmeden sûret-i iflâsda ʻarz-ı perîşânî-yi hâl ederler idi. Gâh birbirine kefîl ü zamîn ve gâh te'dîb ü tescîn olunur iken, ʻadem-i tenebbüh melʻanetlerinde musırr ve hubûbât tüccârı dahi beliyyeye giriftâr olup, zevâl-i re’sü'l-mâl ile mütekeddir ü mutazarrır ve bu esbâb ile celb-i zehâyir müteʻassir ve bilâ-mûceb Âsitâne'de kaht zuhûruyla ʻibâdullah mütehayyir olmalarıyla, bu fesâdın indifâʻı ve mîrî ve tüccâr mâlının bir kālıba ifrâğı zımnında ricâl-i Devlet-i ʻaliyye'den zehâyir husûsuna bir nâzır-ı müstakill nasb olunmak ve karâr-gîr-i ehl-i şûrâ olan taʻlîm-nâme vechi üzere ʻamel etmek husûsu taraf-ı Hümâyûn'dan istîzân ʻakabinde hâlâ Baş-muhâsebeci olan Râtib Bekîr Efendi şehr-i Rebîʻulevvel gāyetinde bu hıdmete me'mûr olunmuşidi. Efendi-yi mûmâ ileyh hıdmet-i mezkûrenin rü'yetinde mübtelâ-yı mesârif olacağın inhâ ve şehriyye bir mikdâr meʻâş taʻyîn olunmasını takrîrinde îmâ etmekle takrîri ʻatebe-i ʻulyâ-yı Cihândârî'ye ʻarz u istîzân ve ber-vech-i münâsib mâhiyâne ve râtibe taʻyîn olunmak emr ü fermân [183b] olunmağla, be-her-mâh sekiz yüz gurûş mûmâ ileyhe meʻâş tahsîs ve bu mülâbese ile endîşe-i mesârifden tahlîs olundu.