İbtigāy-ı merzât-ı Hudâ zımnında taraf-ı hümâyûndan binâ olunan câmiʿ-i şerîf ve maʿbed-i latîf üç seneye karîb zemânde destyârî-yi himem-i me'mûrân ve çîre-destî-yi bennâyân-ı zemân ile hayyiz-i hitâma resân olup, [M1 233] Sadrıaʿzam ve Şeyhulislâm ve Yeniçeri Ağası ve sâyir mütehayyizân-ı Devlet-i ebed-kıyâm câmiʿ-i mezkûrda sâlât- subhu edâ ve altıncı mübârek cumʿa günü Şehinşâh-ı cihân-ârâ dahi hîresâz-ı aʿyün-i erbâb-ı temâşâ olan âlây-ı vâlâ ile câmiʿ-i şerîfe sâye-endâz-ı iʿtilâ ve salât-ı cumʿayı ba'de'l-edâ Sadrıaʿzam ve Şeyhulislâm ve sudûr-ı kirâma birer ferve-i girân-behâ iksâ ve sâyir mevâlî-yi ʿizâm ve meşâyih-i zevi'l-ihtirâma ʿalâ kadr-i merâtibihim ilbâs-ı hilaʿ-ı fâhire ve baʿzılarına nukūd-ı vâfire inʿâm ve yine alay ile Serây-ı ʿâlîlerine hirâm buyurdular. Câmiʿ-i mezkûrun evkāf ve müsekkāfâtı ber-vech-i ekmel tertîb ü tanzîm ve vezâyif ü revâtıbı bâliğan mâ-belağ erbâbına taksîm olunup, hademesi dahi intihâb ve her nev'in mümtâz ve müştehiri istishâb olunup, bu cihetler ile mahsûd-i cevâmiʿ-i eslâf-ı güzîn ve mağbût-i meʾâbid-i selâtîn-i pîşîn olduğundan başka, derûn-i meymenet-meşhûnu mehbit-ı envâr-ı füyûzât-ı Sübhâniyye ve sâha-i meymenet-mesâhası mevrid-i vüfûd-i tecelliyât-ı Samedaniyye olup, aʿmide-i refîʿu'l-bünyânı ʿamûd-i subh-i sâdıka ʿadîl ve kubbe-i zer-nigâr-ı muʿallâ-revâkı künbed-i çarh-ı nîlgûne mesîl olup, ruhâm tâkātı âyine gibi mücellâ ve sütûn-i zevâyâsı kalb-i pârsâ gibi musaffâ, kanâdîl-i zıyâ-bahşâsı pervîn-i feleke beraber ve şemse-i zerrîn-nakşı kurs-i hurşîde hemser olduğu maʿlûm-i erbâb-ı istidlâl ü nazardır. Hâsılı câmiʿ-i mezkûr cemîʿ-i eczâ vü müştemilâtıyla bî-kusûr bünyâd olunup, Şehriyâr-ı vâlâ-nijâd hak budur ki, yevm-i meʿâd içün iʿâd-ı zâd buyurup, sahîfe-i hasenâtı mâ-lâ-mâl ecr-i cemîl ve cerâyid-i aʿmâli serşâd-ı sevâb-ı cezîl olduğu zâhirdir.