Şehriyâr-ı bî-müdânî dâme fî kilâʾeti's-Samedânî hazretlerinin ʿilm-i şerîfe rağbetleri zâyid ʿani'l-vasf ve istimâʿ-ı mebâhis-i nakliyye vü ʿakliyyeye meyl ü rükûnları vâreste-i îzâh u keşf olduğuna binâ'en, ramazân-ı şerîfde huzûr-i hümâyûnlarında Tefsîr-i Kâdî'den birkaç âyet kırâ'et ve bir mukarrir ve beş nefer tâlib sûretinde ʿulemâ cemʿiyyet ile ifâza-i feyz ü bereket eylemeleri irâde buyurulup, Fetvâ Emîni Ebûbekir Efendi mukarrirliğe intihâb ve müderrisîn-i kirâm ve ʿulemây-ı aʿlâmdan Nebîh Mehmed Efendi ve Serây Hocası Hamîdî Mehmed Efendi [M1 158] ve Şeyhulislâm Müfettişi İdrîs Efendi ve Müzellef Mehmed Efendi ve Konevî İsmâʿîl Efendi, tâlib menzilinde istishâb olunup, huzûr-i Şâhâne'de ictimâʿ etmeleriyle, “Yâ eyyühellezîne âmenû kûnû kavvâmîne bi'l-kıst” âyet-i şerîfesini mukarrir-i mezkûr ahsen-i taʿbîr ile tefsîr ve yenâbîʿ-i ʿulûmunu tefcîr edüp, beyne'l-ʿulemâ ʿaraz-ı gayr-i müfârik olan hased ü istibdâd iktizâsıyla, Müzellef Efendi ve İdrîs Efendi muʿâraza vü mücadeleye kıyâm ve her biri cevâb-ı müskit ile ilzâm ve ʿakîb-i meclisde her birine yüzer altûn inʿâm olunup, ilâ hâze'l-ân bu ʿâdet-i hasene ber-devâm ve giderek izâfât-ı efrâd-ı ʿulemâ ile teksîr-i cihât ikrâm kılınup, mebde-i hayr olan Şehriyâr-ı enâmın sahâyif-i hasenâtına nâ-guncây-ı havsala-i erkām olacak sevâb yazılacağı tahkīk-kerde-i hâss u ʿâmmdır.