Mûmâ ileyhimâ bundan akdem birer vesîle ile Gelibolu ve Burusa'ya nefy olunmuşlar idi. İkisi birden kayd-ı nefyden reh-yâb ve Âsitâne-i saʿâdet'e vüsûl ile kâm-yâb olmuşlar idi. Merkūm Yeğen Ağa hânesine geldiği gün vefât ve ʿâzim-i dâr-ı mükâfât oldu. Mûmâ ileyh Mehter Yûsuf Ağa nâm kimesnenin yeğeni olup, devr-i Ahmed Hânî'de baʿde'l-vefât iki yüz kîselik nakd ve cins terk etmişidi. Yeğen Ağa velâyetinden gelüp, isbât-ı verâset eyledikde, emvâl-i mezkûre bi-temâmihâ merkûma verilüp, yedinde sermâye olmağla Devlet-i ʿaliyye'de ihrâz-ı merâtib ve kesb-i menâfiʿ ve zabt-ı menâsıb eyleyerek Veli Kethudâ'nın ʿazli lâzım geldikde Kethudâlık, mûmâ ileyhe teveccüh ve ʿillet-i mizâcından bahs ile ʿadem-i kabûle müteʿallik kelimât tefevvüh edüp, hâh u nâ-hâh o makām ile ʿâlî-câh olmuşidi. Üç aydan sonra ʿazl ü iclâ ve baʿde'l-ıtlâk hânesine geldiği gice dest-i ecel ile rûhu bedeninden ihlâ olundu. Mûmâ ileyh Defter Emîni iken halef olduğu Velî Kethudâ'ya varup: “Efendi isminiz nedir?” [M1 76] “Yeğendir" demiş, “ne vakit Defter Emîni oldunuz?” dedikde: “Kālû belâdan berü” demiş. Veli Kethudâ, bu vazʿ-ı garîbden dil-gîr olup, “Efendi, yeğen ʿalem-i şahıs olduğunu bilmiyorum, gālibâ siz kālû neʿam defterine emîn olmak gereksiz” demiş.